20 december 2025
Mijn ouders, wij, en onze drie jongens. Dat betekent automatisch: veel gezelligheid, verschillende tempo’s, af en toe chaos en minstens twee brillen in de handbagage.
Vakantiebril én toekomstbril
Deze reis voelt anders dan eerdere vakanties. Aan de ene kant doen we waar vakantie voor bedoeld is: zee, strand, ijsjes en dagen waarop niemand precies weet welke dag het is.
Aan de andere kant kijken we ook even vooruit. We mogen ons toekomstige huis zien. De omgeving verkennen. De nieuwe school van de jongens bekijken. Gewoon even voelen hoe het hier is op een doordeweekse dag. Maar niets hoeft vast. Niet alles is een beslissing. Sommige momenten zijn gewoon… vakantie.
Met z’n zevenen op pad
Met opa en oma erbij krijgt alles een extra laag. Mijn vader kijkt praktisch; hoe werkt het hier, hoe zit het in elkaar? Mijn moeder voelt vooral wat dit alles betekent. En de jongens? Die zijn vooral bezig met grote vragen als:
- “Kunnen we vandaag zwemmen?”
- “Zijn er leguanen?”
- “Wanneer eten we weer iets?”
Ze bewegen zich moeiteloos tussen toekomst en nu. En misschien is dat wel precies de kunst. Ontspannen zonder agenda. Tussen het kijken en ontdekken door doen we ook heel bewust… niets. Samen eten als de zon ondergaat. Blijven hangen op plekken waar we eigenlijk al weg wilden. Niet alles vastleggen. Niet alles benoemen. Deze twee weken zijn geen proefwerk. Geen test of alles klopt. Het is een voorproefje, met ruimte om te lachen, te wennen en vooral te ontspannen. Met z’n zevenen. Met twee brillen. En met het besef dat niet alles nu al duidelijk hoeft te zijn.
Wordt vervolgd, hier op het eiland 🌴
Ontdek meer van Van hamsterwiel naar hangmat
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
