14 april 2026
Goh… afgelopen week is er echt van alles gebeurd. Zoveel eigenlijk, dat ik er niet eens aan toe kwam om het op te schrijven. Alles kwam tegelijk, allemaal positief — maar ook gewoon veel. Inmiddels is het weer een beetje rustiger, dus tijd om even terug te blikken.
🔥 Pasen zoals we ’m hier doen
De tweede week van de paasvakantie vloog voorbij. En zoals inmiddels gebruikelijk hier: ook in het weekend gewoon werkmannen over de vloer. Onze “side hustle” 😄
Maar tussendoor deden we ook gewoon leuke dingen.
Eerste paasdag waren we namelijk uitgenodigd door de oude bewoners van dit huis. Een samengesteld gezin, iets ouder dan wij, en we gingen daar barbecueën.
Dat is toch wel bijzonder… zij hebben hier gewoond, wij wonen hier nu, en dan zit je samen aan tafel. Verhalen, herinneringen, een beetje terugkijken — en ondertussen zijn wij alweer bezig met onze eigen versie van dit huis. Echt heel leuk.
Tweede paasdag liep iets sportiever af 😅
⛰️ Even geen bouwstof… maar de Christoffelberg
Tweede paasdag liep even anders dan gepland. Mark zei tegen Olivier: “Als je nog nooit de Christoffelberg hebt beklommen, moet je dat echt een keer doen.”
Nou… daar hoefde ik geen twee keer over na te denken 😄 Dus ik had mezelf ook maar meteen uitgenodigd. 2e paasdag om 5 uur ’s ochtends werden we opgehaald. Om 6 uur gaat de poort open en volgens Mark moest je er écht vroeg zijn en daar had hij gelijk in.
Alleen… ik had een iets ander beeld bij “beklimmen”. Ik dacht: wandeling, beetje stijgen, mooi uitzicht.

Maar nee.
👉 Het was gewoon klimmen.
Over rotsen. Smalle paadjes. Continu omhoog. En ja… dan merk je ineens dat je niet meer 20 bent 😄 Binnen een uur stonden we boven, echt trots en een kop als een tomaat 🥵 Het uitzicht was prachtig en gelukkig een beetje heiig, dus niet bloedheet.

Maar toen… naar beneden. En dat vond ik dus erger dan omhoog. Gladde stenen, geen houvast (behalve cactussen — ook geen aanrader 🌵) en ja hoor… ik gleed onderuit.
Enkel geklapt. Knieën open.
En in een reflex… vol in een cactus gegrepen. Nou, je kunt je voorstellen: gevloek, getier en een hand vol stekels 😅
Maar goed… uiteindelijk gewoon rustig naar beneden gegaan. En eerlijk: een geweldige ervaring. En ja, ik zou zo nog een keer gaan. Maar nu weet ik tenminste waar ik aan begin.
🌿 Kleine dingen, groot verschil
De dag erna lekker rustig aan gedaan en plantjes gehaald voor het terras. Gewoon even wat gezelligheid tussen alle chaos door.
Hier heb je een kwekerij waar alles zelf wordt gekweekt, aangepast aan het klimaat. Geen strak tuincentrum, maar gewoon met een kruiwagen ertussen door 😄 Gelijk ook even wat inspiratie opgedaan voor de moestuin.

En diezelfde dag hebben we nog lekker gebarbecued bij de Caracasbaai met onze Cobb BBQ.
Beetje vis, kipspiesjes, drankje erbij… zonnetje… niks meer aan doen.
💛 Mama is er
Woensdag was het zover. We haalden mama op van het vliegveld. Dat was toch wel even een moment. Niet verdrietig, maar wel… emotioneel. Gewoon fijn om elkaar weer te zien 💛
En ja, ze kwam natuurlijk in een compleet andere situatie binnen dan in december.
👉 stof
👉 open muren
👉 elektra uit de muren
👉 overal chaos
Dus de B&B drie straten verderop was echt een hele goede keuze 😅
🚤 Meteen het water op
De eerste dag begonnen we relaxed. Ontbijten bij ons thuis en Olivier was ‘chef ei’ Morris was ’chef smootie’. Daarna mama haar huurauto ophalen.

’s Middags het water op, Spaanse Water. Bootje, beetje dobberen, snorkelen, onderwaterscooter erbij, dat was een succes. Tuurlijk wat lekkers te knabbelen mee.

Nat tot op het bot door de wind, maar dat maakte het juist leuk 😄 Plannen om daarna uit eten te gaan? Die veranderden natuurlijk weer.
Elektricien stond ineens op de stoep, dus Ferry bleef thuis en wij gingen met mama en de kids eten.
Welkom in het verbouwleven 😄
🔨 Vol gas verder
Vrijdag, zaterdag, zondag: volle bak. We hebben inmiddels echt een goede klik met de mannen — Mark, Marco en Gary — en daarnaast alle andere specialisten.
En eerlijk?
Er is zóveel gebeurd:
schilderwerk 🎨 elektra ⚡ wandpanelen voorbereiding badkamers 🚿 tegelzetter gestart
We zitten nu echt op dat punt dat je denkt:
👉 nu begint het ergens op te lijken
En als alles een beetje meezit, gaat mama in deze drie weken gewoon een enorme transformatie zien.
Dus ja… we pushen een beetje 😄
Met barbecue, eten, drinken en gezelligheid houden we de mannen ook gemotiveerd.
🍰 Kleine mannen, grote rollen
Olivier is de bbq chef voor de lunch. Wast ook de auto van de buurman 🧼 en helpt Marco met de wandpanelen.
Lennox zit ook geregeld in de klusmodus. Met een plamuurmes van Gary vult hij alle oude gaten netjes dicht. Hij zit inmiddels net zo onder de plamuur als onder de verf, maar hij is helemaal happy.

En Morris… die doet waar hij goed in is:
👉 bakken 😄
Cakejes voor de werkmannen, zelf ijs maken (blauwe bessen met basilicum — ja echt) — alles wat zoet is, daar is hij.
🌊 Tussendoor gewoon leven
Ondanks alles proberen we ook gewoon dingen te doen.
Zaterdagmiddag naar Pirate Bay 🏝️ Schoolvriendjes, waterfiets, tapas eten, allemaal gezellig. Ferry bleef thuis met de werkmannen, dus we splitsen ons soms op.
Zondag weer samen gegeten, nog even Willemstad in geweest…
Maar ja, het blijft schakelen. Mama komt natuurlijk voor ons… en valt midden in een verbouwing met werkmannen. Niet ideaal voor quality time, maar we maken er het beste van.

🌿 Ritme vinden
Maandag begonnen de jongens weer op school. Ook wel lekker 😄
En wij konden weer even doorpakken.
Mama begint ook langzaam haar plek te vinden in ons ritme. In het begin was het zoeken, logisch ook. Wij zitten er al middenin, zij stapt er gewoon in.
Maar nu:
👉 lijstjes
👉 prioriteiten
👉 kleine dingen samen
Het begint te landen.
🎉 Vooruitkijken
Komende week wordt ook weer zo’n leuke week.
Woensdag komen er vrienden van ons over, met ook klasgenoten van de jongens.
En ik vind het zelf ook wel bijzonder…
Dat je aan de andere kant van de wereld ineens je nieuwe leven laat zien aan mensen met wie je “gewoon” nog op het schoolplein stond.
En zondag wordt het helemaal speciaal. Dan komt één van Olivier’s beste vrienden vanuit Bonaire een dagje over ✈️ Gewoon om te zien waar zijn vriend nu woont, naar school gaat en leeft.
Ze zitten daar tien dagen op het “verkeerde eiland” 😄Maar dat ze dan toch een dagje op en neer vliegen… dat vind ik echt heel bijzonder en ontzettend lief.
Olivier is er helemaal vol van.
En dan hebben we ook nog:
oma die hier is 💛 Lennox die bijna jarig is 🎂
Dus ja… het is hier echt wel een beetje feest tussen alle stof en het klussen door.
💙
En heel eerlijk…
Ik denk ook wel eens:hoe gaat dat straks voelen als iedereen weer weg is?
Maar dat is voor later.
🔥
Ontdek meer van Van hamsterwiel naar hangmat
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.




Wat ontzettend gezellig, dat je moeder er is.
Veel plezier samen.
Groeten,
Rachel
Ja, weer een hele andere tijd komt er aan de komende weken.
Wat een achtbaan hé.
En straks, inderdaad als Louise weer naar Nederland vertrekt. Weer even anders en “rustig” weer verder
Genieten van het bezoek van Louise!
Gr. Hans en Thea.