📖 Een rapport en alles wat er niet op staat

Een ode aan alles wat kinderen leren buiten de cijfers om 🧡

Vorige week kregen de jongens hun eerste rapport op Curaçao.

En terwijl ik die rapporten zat door te bladeren, merkte ik dat ik naar heel andere dingen keek dan vroeger.

Begrijp me niet verkeerd: ze hebben het prima gedaan. We zijn tevreden. Maar we hebben ook geen kinderen die moeiteloos door school vliegen. Geen hoogvliegers die met twee vingers in hun neus hun schooljaar halen.

Onze drie jongens zijn allemaal dyslectisch. Lezen kost energie. Taal kost energie. School gaat ze niet vanzelf af. Ze moeten hard werken voor hun resultaten en vaak nét dat stapje extra zetten.

En toch zat ik daar naar die rapporten te kijken met een enorm gevoel van trots. 🧡

Niet vanwege de cijfers.

Niet vanwege de beoordelingen.

Maar juist vanwege alles wat er niet op stond.

Want als ik kijk naar wat zij het afgelopen half jaar hebben laten zien, dan zie ik dingen die je niet kunt vangen in een rapport.

Ik zie drie kinderen die hun hele vertrouwde wereld hebben achtergelaten.

Hun vrienden.

Hun familie.

Hun school.

Hun sportclubs.

Hun routines.

En vervolgens aan de andere kant van de wereld opnieuw zijn begonnen.

Dat vraagt nogal wat van een kind.

Veel meer dan een rekentoets.

Veel meer dan een spellingtoets.

Veel meer dan een AVI-niveau.

En dat zette me aan het denken.

Want een rapport meet heel veel dingen die belangrijk zijn.

Of je netjes werkt.

Of je de leerdoelen haalt.

Of je kunt samenwerken.

Of je je aandacht bij de les houdt.

Of je je aan afspraken houdt.

Allemaal waardevolle dingen.

Maar waar staat hoe veerkrachtig je bent?

Waar staat hoe goed je omgaat met verandering?

Waar staat hoeveel lef het kost om opnieuw vrienden te maken?

Waar staat dat je leert omgaan met heimwee?

Dat je fouten durft te maken?

Dat je opnieuw begint als iets niet lukt?

Dat je leert vertrouwen op jezelf?

Dat je leert dat de wereld groter is dan de straat waarin je bent opgegroeid?

Ik zie nergens een vakje voor moed.

Geen cijfer voor zelfvertrouwen.

Geen beoordeling voor nieuwsgierigheid.

Geen score voor doorzettingsvermogen.

En toch zijn dat misschien wel de eigenschappen die je later het verst brengen.

Want wij zijn ongelooflijk trots op die drie jongens. 🧡

Niet omdat ze goede cijfers halen.

Niet omdat een rapport er mooi uitziet.

Maar omdat ik zie wat ze het afgelopen half jaar allemaal hebben gedaan.

Ze hebben afscheid genomen van een leven dat vertrouwd was.

Ze zijn ingestapt in een avontuur waar ze niet zelf om gevraagd hadden.

Ze hebben nieuwe vriendjes gemaakt.

Nieuwe gewoontes geleerd.

Een andere school leren kennen.

Nieuwe leerkrachten leren vertrouwen.

Een andere cultuur leren begrijpen.

En ondertussen waren er ook gewoon momenten dat ze Nederland misten.

Dat ze vrienden misten.

Dat ze heimwee hadden.

Dat ze zich afvroegen waarom we dit eigenlijk ook alweer deden.

En eerlijk?

Dat snap ik ook.

Want wij hebben dat soms ook gehad.

Het was echt niet alleen maar zon, zee en kokosnoten. 🌴😅

We hebben weken tussen verhuisdozen geleefd.

We hebben stof gegeten van de verbouwing.

We hebben plannen gemaakt die weer veranderden.

We hebben momenten gehad waarop we ons afvroegen waar we aan begonnen waren.

Maar juist daarin zit misschien wel de grootste les.

Dat iets moeilijks óók iets moois kan zijn.

Dat groei vaak begint buiten je comfortzone.

En dat avontuur niet betekent dat alles altijd leuk is.

Toen wij besloten om te emigreren deden we dat niet omdat we ergens van weg wilden.

Maar omdat we ergens naartoe wilden.

Naar meer tijd samen.

Meer ervaringen.

Meer herinneringen.

Meer leven.

De wereld vertelt ons vaak dat rijkdom zit in zekerheid.

In sparen.

In spullen.

In diploma’s.

In functies.

In een volle agenda.

In een goed salaris.

En daar is helemaal niks mis mee.

Voor sommige mensen zit geluk precies daar.

Maar wij begonnen ons af te vragen:

Wat als rijkdom óók tijd is?

Wat als rijkdom óók herinneringen zijn?

Wat als rijkdom óók betekent dat je de wereld mag ontdekken?

Dat je leert wie je bent?

Dat je keuzes durft te maken die bij jou passen?

We willen laten zien dat geluk er op heel veel verschillende manieren uit kan zien.

En misschien is dat nog wel het belangrijkste wat we hopen mee te geven.

Dat rijkdom voor iedereen iets anders mag betekenen.

Voor de één zit dat in reizen.

Voor de ander in een fijn huis.

In hard werken aan een carrière.

In avontuur.

In rust.

In zekerheid.

In familie dichtbij.

Of juist in dromen najagen.

Geen daarvan is beter.

Geen daarvan is slechter.

Wij hebben alleen geprobeerd keuzes te maken die bij óns pasten.

En we hopen dat onze kinderen later ook ontdekken wat voor hen belangrijk voelt.

Als ze later gelukkig worden van een drukke baan, een mooie auto en een volle agenda: prachtig.

Als ze juist kiezen voor eenvoud, reizen of veel vrije tijd: ook prachtig.

Het gaat er niet om hóé je leeft.

Maar dat het leven dat je leeft ook echt van jou voelt.

En natuurlijk vinden wij school belangrijk.

Echt wel.

Leren opent deuren.

Kennis geeft kansen.

Maar we hopen ook dat onze kinderen nooit gaan geloven dat hun waarde af te lezen is van een rapport.

Want een rapport vertelt iets over rekenen.

Over taal.

Over spelling.

Maar het vertelt niet hoe moedig je bent.

Niet hoe lief je bent.

Niet hoeveel karakter je hebt.

Niet hoe goed je kunt omgaan met verandering.

Niet hoe vaak je weer opstaat als iets tegenzit.

En juist dat zijn misschien wel de dingen die later het grootste verschil maken.

Dat hopen wij onze kinderen mee te geven.

Niet dat ze ons kopiëren.

Maar dat ze zichzelf leren kennen.

Dat ze leren vertrouwen op hun eigen kompas.

Dat ze ontdekken waar hun talenten liggen.

Dat ze durven kiezen voor een leven dat bij hen past.

En dat ze later niet alleen vragen:

“Ben ik succesvol?”

Maar misschien nog wel belangrijker:

“Ben ik dicht bij mezelf gebleven?”

Dus ja, jongens, het rapport mag mee de map in.

Maar de dingen waar wij misschien nog wel trotser op zijn, die passen er simpelweg niet op.

Nos ta stima boso ❣️

Jullie zijn kanjers 🤩