2 juli 2026

Bon dia Dushi’s 🤗

Nou, daar zijn we weer. En ja… aangezien ik de vorige keer officieel als hamster door het leven ging, zijn jullie vast benieuwd hoe het daarmee gaat. 😄

🐹 Van hamster naar… bijna weer mens

Laat ik daar dan maar gelijk mee beginnen. Het gaat gelukkig weer goed! Vorige week vrijdag ging het echt niet lekker. Ik had inmiddels de zwaarste pijnstillers die ik maar één keer per 24 uur mocht innemen en zelfs die deden eigenlijk nauwelijks iets. Slapen zat er amper in en ik wist echt even niet meer waar ik het zoeken moest.

En toen gebeurde er midden in de nacht iets waar ik jullie eigenlijk liever niet mee lastigval… maar ja, jullie lezen inmiddels al maanden mee met alle Curaçao-perikelen, dus deze hoort er ook maar gewoon bij. 😂

Ik stond in de badkamer en zag ineens een enorme bult op mijn tandvlees, precies boven mijn kies. En terwijl ik stond te kijken… barstte dat ding open. 🤢 Ik zal jullie de details besparen, maar geloof me: ik heb nog nooit zó’n opluchting gevoeld na tegelijkertijd zó’n smerig moment. Mond spoelen, zout water erbij en daarna eindelijk weer een paracetamol genomen. Voor het eerst in dagen heb ik weer een paar uur achter elkaar kunnen slapen.

De volgende ochtend heb ik Ferry uiteraard even haarfijn uitgelegd dat ik dit eigenlijk helemaal niet eerlijk vond. 😄 Ik zei tegen hem: “Jij rookt al bijna je hele leven. Zo’n abces in je mond past veel beter bij jou dan bij mij!” Niet dat ik hem zo’n ding gun hoor… maar midden in alle ellende vond ik dat op dat moment een heel logisch verhaal. 😂 Gelukkig konden we er later allebei weer om lachen.

Dinsdag mocht ik weer terug naar de tandarts. Ik heb de tandarts volgens mij nog nooit zo vaak gezien als de afgelopen week. Maar eerlijk is eerlijk… ik ben ook nog nooit zo blij geweest om haar te zien. Gelukkig zag alles er alweer een stuk rustiger uit. De antibiotica doet zijn werk en nu is het vooral afwachten of de zenuw zich weer netjes houdt. De foto’s zagen er goed uit en allerlei testjes wezen gelukkig niet direct op een wortelkanaalbehandeling. Na Panama moet ik terugkomen om het nogmaals te beoordelen. Dus voor nu ben ik vooral ontzettend blij dat de pijn weg is. Een hamster zonder pijn is toch een stuk gezelliger. 😄

🔨 De eindsprint

Doordat ik het hele weekend niet fit was, hebben Ferry en ik zelf weinig kunnen doen. Gelukkig gingen de tuinmannen gewoon door. En jongens… wat een verschil. Ze zijn inmiddels meerdere keren met de truck naar de stort gereden. Zakken vol bladeren, takken, palmbladeren en nog veel meer takken. Het leek echt alsof er een kleine jungle was verdwenen.

Eigenlijk is het precies hetzelfde als met het huis. Eerst moet alle oude rommel eruit. Pas daarna zie je weer wat je eigenlijk hebt. En dat begint nu echt zichtbaar te worden.

Mark en Gary zijn ondertussen ook weer druk bezig geweest. Ze hebben onder andere de overkapping en een deel van de buitengevel in de witte primer gezet. Als het meezit krijgt dat voor Panama zelfs nog de definitieve Caribische kleur. Maar wat? Dat is een verrassing 😉

Daarnaast werden er weer sloten vervangen, kleine schilderklusjes gedaan en allerlei van die bekende “doen-we-even”-klusjes. En zoals altijd… bestaan die “even”-klusjes niet. 😂

Ook de vier elektromannen wilden nog even een flinke eindsprint inzetten. Het is ze nét niet gelukt om alles af te ronden, dus komend weekend komen ze nog één laatste keer terug.

Ze zijn bezig geweest met het ingraven van de stroomkabel richting de straat, zodat alles straks netjes uitkomt in het nieuwe nisje voor Aqualectra. Geen kabels meer zichtbaar over de muur, maar alles mooi weggewerkt zoals we het graag wilden.

Daarnaast hebben ze alle camera’s rondom het huis geïnstalleerd. In combinatie met de nieuwe sloten én Shon moet dat straks toch een heel eind schelen qua beveiliging. 😄

Ook de lamp boven de pooltafel hangt eindelijk op zijn plek en buiten zijn ze druk bezig geweest met alle verlichting weer aan te sluiten. Komend weekend ronden ze als het goed is de carport af, moeten er nog een paar schakelaars geplaatst worden en dan… is alle elektra eindelijk klaar.

Ik kijk misschien nog wel het meeste uit naar dat moment waarop we een dikke groene vink achter het kopje ‘elektra’ kunnen zetten. Zo’n vinkje voelt toch altijd als een kleine overwinning. ✔️😄

Ook de airco van Lennox is inmiddels verhuisd naar een andere muur. Hartstikke netjes gedaan. Alleen blijft er dan natuurlijk weer een oude plek achter. Dus: pluggen eruit, aansmeren, schuren, primer en weer verf. Ik begin serieus te geloven dat een huis op Curaçao nooit écht af komt. 😄

Ondertussen ben ik ook nog het kozijn van Olivier aan het schilderen. Want als het goed is wordt morgen eindelijk zijn barndoor geplaatst. Dan hoeft er geen geïmproviseerd gordijn meer voor zijn kamer te hangen en is ook zijn kamer – op één kastdeur na – zo goed als klaar. Zijn inloopkastdeur heeft de strijd helaas niet overleefd. Die was simpelweg te oud en te ver heen. Maar … als dat straks nog het enige is wat ontbreekt, dan mogen we absoluut niet klagen.

🚪 Nog héél even

Vandaag is het Dia di Bandera, de Dag van de Vlag op Curaçao. Officieel een vrije dag. Onze mannen vonden daar iets anders van, want terwijl de kinderen vakantie hebben, staan Mark en Gary gewoon weer om acht uur voor de deur. 😄

En eigenlijk vinden wij dat helemaal niet erg. We zitten echt in de laatste eindsprint. Dinsdag komt mama en voor die tijd willen we eigenlijk gewoon dat alle grote klusspullen weg zijn. Geen grote projecten meer. Alleen nog wat opruimen, schoonmaken, misschien een plantje kopen en een paar laatste dozen uitpakken. Meer niet.

Ferry en ik vinden dat soort dagen stiekem heerlijk. Onze drie jongens delen die hobby iets minder. Die mogen namelijk allemaal lekker hun eigen kamer onder handen nemen 🧽🧼🧹🪣 😂

🏖️ School is uit!

Woensdag was officieel de laatste schooldag en daarmee begon de zomervakantie. Olivier en Lennox hadden dinsdag eerst nog juffendag. Niet in een klaslokaal… maar bij Maduro Beach Club op Mambo Beach. De vader van een klasgenootje stelde de beachclub beschikbaar en de kinderen hebben zich heerlijk vermaakt. Zwemmen, frietjes, fruit, ijsjes en vooral heel veel lol. Ferry hielp nog even mee met het halen en brengen van een aantal kinderen. Ook hier zoeken scholen gewoon ouders die af en toe willen helpen. Eigenlijk net zoals in Nederland.

Morris had ondertussen een heel andere missie: de schoolmoestuin netjes achterlaten voor de vakantie. Inclusief twee geitjes die de juf had meegenomen. Ja… gewoon twee geiten. 🐐😂 Alle groente- en fruitresten van de klas gaan mee als voer. Morris vond het prachtig. Sterker nog… hij wil later zelf ook geiten. Ik heb hem alvast verteld dat hij dat helemaal zelf mag beslissen als hij groot is. Voorlopig houd ik het nog even bij één hond. 😄

🍣 Vakantie inluiden

Woensdagavond hebben we de vakantie meteen goed ingeluid. We gingen uit eten bij Greenhouse. Dat stond eigenlijk al langer op de planning. Mama was jarig geweest en had ons uit eten gestuurd. Alleen zat ik toen nog met mijn hamsterwang en had ik daar totaal geen zin in. Gelukkig mochten we het tegoed bewaren, dus combineerden we het nu mooi met de eerste avond van de zomervakantie.

Morris wilde heel graag sushi, de rest koos weer heel iets anders en ondertussen zaten we heerlijk uit te kijken over de Pontjesbrug. Alsof dat nog niet genoeg was, was het centrum ook gezellig druk vanwege de viering van de Dag van de Vlag. Muziek, fanfare en gezelligheid overal.

Mama… nogmaals bedankt. ❤️ Het was een heerlijk cadeau. Eigenlijk veel leuker dan een stukje taart. 😉

Olivier sprak daarvoor nog af met zijn vriend Bram. Nog één keer samen naar de film voordat Bram weer definitief teruggaat naar Nederland. Dat blijft toch altijd een beetje dubbel. Je bouwt hier nieuwe vriendschappen op en na een paar jaar vertrekken sommige gezinnen weer. Zo gaat dat nou eenmaal op Curaçao.

Lennox speelde ondertussen met een vriendje bij ons thuis, Morris vermaakte zich ook prima en zo had iedereen zijn eigen vakantiebegin.

En zo zijn we ineens aangekomen bij iets waar we maanden naar hebben uitgekeken…

Zomervakantie. 🌴☀️😄

🥭 De duurste passievruchten ooit

En toen kwam project “Lennox en zijn parchita.” 😄

Voor wie het niet meer weet: Lennox had met zijn Koningsdaggeld een klein parchita-plantje gekocht. Dat ding groeit inmiddels alsof het een wedstrijd is en wil natuurlijk overal overheen klimmen. Dus hij wilde graag een mooie boog maken vanaf de looppoort, zodat de passievruchten er straks overheen kunnen groeien. Een beetje zoals je weleens ziet met druivenranken.

Wij dachten: dat regelen we wel even.

Nou… nee dus. 😅

Eerst hadden we PVC-buizen bedacht, maar die bleken veel te slap. Zo’n plant wordt uiteindelijk behoorlijk zwaar en het zou een beetje jammer zijn als je straks limbodansend onder een scheefgezakte passievruchtenboog je eigen tuin in moet.

Dus op naar de bouwmarkt.

We besloten het meteen maar goed te doen. Metalen buizen in de grond, PVC-boog erboven en kippengaas waar de plant mooi overheen kan groeien. Klinkt simpel.

Totdat we bij de kassa kwamen.

De medewerker had gezegd dat we een foto van het prijskaartje moesten maken, omdat we door de drive-thru gingen. Prima. Alleen bleek bij de controle dat we een veel dikkere buis hadden meegekregen dan het prijskaartje dat we hadden gefotografeerd.

Dus…

Alles weer terug.

Nieuwe bon.

Nieuwe prijs.

En toen viel ik bijna achterover.

We reden de bouwmarkt uit met koperen buizen voor vierhonderd gulden.

😳

Vierhonderd gulden.

Voor een moestuin.

Voor twee buizen.

Ik keek Ferry aan en zei: “Nou… ik mag toch hopen dat die parchita straks met vrachtwagens tegelijk van die boog af komt.” 😂

Inmiddels noemen we het thuis maar gewoon de Rolls-Royce onder de fruitbogen.

Of misschien zelfs wel een parchita met een champagnebudget. 🥂😄

En mocht die parchita het tóch niet zo naar zijn zin hebben…

Dan blijft die prachtige koperen boog gewoon lekker staan.

Knoop ik er wel een paar ballonnen aan…

…en noemen we het kunst. 🎈😂

✈️ Nog héél even…

Ondertussen begint het aftellen nu echt.

Dinsdag komt mama naar Curaçao en daar kijken we ontzettend naar uit. We willen daarom ook dat het huis gewoon lekker opgeruimd is. Niet dat overal nog verfblikken, schuurmachines en dozen staan. Natuurlijk blijven er altijd nog kleine klusjes over, maar de grote verbouwing mag nu best even een paar weken pauze krijgen.

Dat is ook wel nodig, want daarna staat natuurlijk Panama voor de deur. Daar hebben we inmiddels al maanden naar uitgekeken en nu komt het ineens wel heel dichtbij. Ik denk dat we er ook echt aan toe zijn om twee weken gewoon lekker met z’n vijven op pad te gaan. Even geen verfrollers, geen bouwmarkt en geen kluslijstjes.

Nou ja…

Waarschijnlijk verzinnen we onderweg wel weer iets. 😄

🌴 Even opladen

De komende dagen willen we dus vooral lekker thuis zijn. Nog wat opruimen, de laatste puntjes op de i zetten, misschien nog een filmpje pakken met de jongens en hopelijk lukt het ook nog om naar de zoutpannen te gaan. Dat wilden we eigenlijk eerder deze week doen, maar zoals zo vaak op Curaçao liep de planning nét even anders. Ach… ook dat hoort er inmiddels gewoon bij.

En we hebben dit weekend nóg iets leuks op de planning.

Zaterdag gaan we namelijk naar de drag races hier op Curaçao. 🏎️💨

Na de voetbalwedstrijd merkten we dat Morris en Lennox daar toch iets minder enthousiast van werden. Helemaal niet erg natuurlijk; iedereen heeft zijn eigen interesses. Dus toen we zagen dat er dit weekend drag races zijn, leek ons dat een ontzettend leuk uitje.

We hebben zelfs kaartjes waarmee we ook bij de pitstraat mogen kijken. Dat lijkt me misschien nog wel het leukste: tussen de auto’s, monteurs en coureurs rondlopen en alles van dichtbij bekijken.

Ik heb eerlijk gezegd geen idee wat we precies kunnen verwachten, maar ik denk dat het behoorlijk indrukwekkend wordt. Grommende motoren, de geur van rubber, veel herrie en hopelijk een paar spectaculaire races.

En als het niks is…

…dan hebben we dat ook weer meegemaakt. 😂

Nou, voor iedereen die ook vakantie heeft of binnenkort op vakantie gaat: heel veel plezier! ☀️

En natuurlijk blijf ik jullie gewoon op de hoogte houden van onze avonturen.

Alleen de klusverhalen mogen vanaf volgende week heel even met vakantie.

Tenminste…

Dat is het plan.

Maar als ik de afgelopen maanden één ding heb geleerd, is het dat plannen op Curaçao soms een heel eigen leven leiden. 😂🌴🧡

Ayo 🙋‍♀️