Scooteren, logees en het gewone ritme 🌴

26 september 2026

De weken vliegen hier momenteel echt voorbij.

Voor mijn gevoel is het maandag, knipper ik twee keer met mijn ogen en dan is het alweer vrijdag. De jongens zeggen hetzelfde, dus het zal niet alleen aan mijn leeftijd liggen. Gelukkig maar. Ik ben tenslotte pas net veertig. 😂

Een beetje inburgeren op de scooter 🛵

Zaterdagochtend hadden we iets heel leuks op het programma.

Caresse, onze Papiamentujuf, wilde ons graag meenemen op elektrische scooters door Willemstad. Niet alleen voor de lol, maar vooral om ons onderweg meer te vertellen over Curaçao, de cultuur, geschiedenis en alles wat zij zelf leuk vindt om te laten zien.

Onze Papiamentules bestaat sowieso niet alleen uit woordjes leren aan tafel. We krijgen er regelmatig een stukje cultuur en geschiedenis bij.

Een soort inburgeringscursus dus. 😂

We hadden de tour helemaal voor onszelf en na een korte uitleg konden we op pad.

Olivier was oud genoeg om zelf op een scooter te rijden. Morris en Lennox gingen bij Ferry en mij achterop.

Eigenlijk hadden we het allemaal vrij snel onder de knie. Olivier ook, want die rijdt thuis regelmatig op zijn elektrische step. Voor hem was het vooral een iets grotere versie daarvan.

En het is echt heerlijk om zo door de stad te cruisen. We zijn inmiddels natuurlijk al vaker met een gids door Willemstad geweest. Met mama heb ik een wandeltocht door Punda gedaan, in december hadden we een rondleiding door Otrobanda en zelf lopen we er inmiddels ook regelmatig.

Maar dat maakt eigenlijk helemaal niet uit. Iedere local vertelt weer andere dingen, kent andere verhalen en wijst je weer op een muurschildering of plek waar je zelf waarschijnlijk gewoon voorbij zou lopen.

Dit keer reden we onder andere door Scharloo en Fleur de Marie en stopten we op verschillende plekken. Onderweg kwamen we ook langs een marktje waar Caresse precies wist wat we eens moesten proberen.

Dus gingen er koekjes, cakejes, kokosdingen en allerlei andere zoetigheid mee naar huis.Voor de inburgering uiteraard. 😂

Na ongeveer anderhalf uur leverden we de scooters weer in.

Cultuur en twee bollen ijs 🍦

Daarna gingen we nog naar een experience museum in Otrobanda. Veel digitale en interactieve dingen en erg leuk gedaan.

Omdat de Pontjesbrug momenteel in onderhoud is, vaart er een veerboot heen en weer door de Sint Annabaai om mensen van Otrobanda naar Punda te brengen.

Dus na het museum stapten we op het bootje en een paar minuten later stonden we weer aan de overkant.

En toen vonden wij het wel tijd voor lunch.

Italiaans ijs. Twee bollen per persoon.Ook een prima lunch. 😂

Daarna liepen we nog even langs de drijvende markt en uiteraard ging er weer een flinke voorraad fruit mee naar huis.

Tegen half drie waren we uiteindelijk thuis. Vanaf negen uur ’s morgens op pad geweest en behoorlijk gaar. Want het is hier momenteel echt loeiheet 🥵

Een paar uur door Willemstad lopen en rijden is dan ook gewoon genoeg. Daarna was iedereen vooral blij met een beetje wind, het zwembad en helemaal niks meer hoeven.

Alles nog even aan kant

Zondagochtend ging Ferry vroeg op pad om samen met Gary te gaan zeevissen bij Caracasbaai.

Dat hadden ze daar nog nooit gedaan en blijkbaar werkt vissen vanaf zo’n pier aan zee toch nét even anders dan ergens rustig langs de kant zitten.

Er stonden behoorlijk wat locals te vissen en er werd ook het een en ander gevangen. Alleen niet zoveel door Ferry en Gary.

Wel kwamen ze erachter dat ze eigenlijk niet helemaal goed voorbereid waren. Door de golfslag hadden ze zwaarder lood nodig en ook de haakjes mochten wel wat groter. Dat werd dus genoteerd voor de volgende poging.

Thuis kregen we ondertussen onverwacht nog bezoek van twee tuinmannen.

We hadden buiten nog een flinke verzameling liggen van oude palmtakken, hout, verpakkingsmateriaal van de keuken en andere zooi die zich tijdens zo’n verbouwing blijkbaar vanzelf blijft verzamelen.

En precies één dag voordat je bezoek krijgt, zie je ineens alleen nog maar die berg.

Dus dat zij alles kwamen ophalen en afvoeren was echt perfect.

Weg ermee.

Later kwamen ook twee mannen voor de airco’s.

Die airco’s waren toe aan een servicebeurt en eerlijk gezegd hadden wij geen idee wat dat precies inhield. Ik dacht iets in de categorie: roostertje eruit, stofzuiger erlangs en klaar.

Nou.

Niet dus. 😂

Ze haalden de airco’s bijna helemaal uit elkaar. De unit zelf bleef aan de muur hangen, maar alles eromheen ging eraf en werd buiten uitgebreid schoongemaakt.

Daarna kwam er een speciale zak om de airco heen en werd de binnenkant helemaal behandeld en doorgespoeld.

En wat daar vervolgens aan viezigheid uit kwam…

Laten we zeggen dat ik ineens volledig overtuigd was van het nut van een aircoservice. 😂

Daarna rook alles weer fris en draaiden ze ook merkbaar beter.

Ondertussen deden wij zelf nog wat laatste schilderdingetjes en konden we eindelijk het project ‘tuinhuis’ afronden. 🥳

En toen waren we met z’n zevenen

Maandag gingen de jongens gewoon naar school en maakten Ferry en ik er een poets- en opruimdag van.

Want bezoek krijgen heeft toch een bijzonder effect. Je kunt wekenlang prima leven met een stapeltje hier, wat klusspullen daar en nog iets wat eigenlijk opgeruimd moet worden. Maar zodra er iemand komt logeren, moet je huis er ineens uitzien alsof er ieder moment een fotograaf van een woonmagazine kan aanbellen.

Om vervolgens binnen 24 uur gewoon weer te veranderen in een huis waar vijf — en nu dus zeven — mensen wonen. 😂

Dus poetsen, opruimen, boodschappen doen, bedden klaar en nog even alles nalopen.

Aan het einde van de middag reden we naar Hato.

Daar heb je een uitkijkdeck waar je de vliegtuigen kunt zien aankomen en we waren precies op tijd om het toestel van Gerard en Anja te zien landen.

Best leuk eigenlijk.

Toen het vliegtuig eenmaal aan de gate stond, liepen wij naar de aankomsthal.

Daar duurde het natuurlijk nog even. Immigratie, koffers, de hele handel.

Maar uiteindelijk kwamen ze dan toch naar buiten.

Daar waren ze. 😊

Voor hen was het inmiddels gevoelsmatig midden in de nacht, dus veel spannends hebben we die eerste avond niet meer gedaan. Samen gegeten, gezwommen en gepoold 🎱

Welkom op Curaçao. 🤗

Gerard en Anja moesten natuurlijk ook even wennen aan het tijdsverschil en vooral aan de warmte. Van Nederland hiernaartoe is in september best een overgang.

Gevonden! 🥳

Dinsdag hadden we trouwens een klein administratief hoogtepuntje. We konden terug naar Kranshi en ook Lennox werd officieel ingeschreven.

We zijn compleet. Met z’n vijven officieel inwoner van Curaçao. 🌴

En daarmee kunnen we het hele Kranshi-verhaal bijna afvinken.

Eind oktober kunnen we onze Sedula ophalen, de Curaçaose identiteitskaart, en dan zijn we voorlopig klaar.

Tenminste.Voor vijf jaar.

En eigenlijk is het best bizar als ik terugkijk. Eind oktober 2025 begonnen we met het verzamelen en aanvragen van de eerste officiële documenten voor onze emigratie. Geboorteaktes, verklaringen, uitschrijven, inschrijven, documenten opsturen, opnieuw aanvragen, bundelen, inleveren, handtekeningen, stempels, wachten en weer ergens anders melden.

Eind oktober 2026 halen we als het goed is onze sedula op.

Precies een jaar.

Om binnen hetzelfde Koninkrijk der Nederlanden officieel van het ene stukje naar het andere stukje te verhuizen. 😂

En voordat iemand denkt dat dat jaar volledig aan Curaçao lag: zeker niet. Alleen op sommige documenten uit Nederland hebben we al weken zitten wachten. Het was vooral een lange estafette waarbij iedere instantie weer een ander stukje nodig had voordat we door konden naar de volgende.

Maar goed. We zijn er bijna.

En als ik zie hoeveel formulieren, afspraken, mailtjes en loketten er het afgelopen jaar voorbij zijn gekomen, voelt dat toch wel als een klein feestje.

Nog één keer die sedula ophalen en dan zetten we achter deze papierbende voorlopig een hele dikke vink. ✔️ 😅

En dinsdagavond hadden Ferry en ik meteen een informatieavond op school.

Heel handig dat Gerard en Anja er waren, want zij bleven bij de jongens.

Voor groep 8 is die avond dit jaar natuurlijk extra interessant. Hoe ziet het jaar eruit, wat staat er op de planning en hoe gaat het straks verder richting het voortgezet onderwijs?

En uiteraard schoven we ook aan bij de informatieavond van Morris.

Ondertussen aten Gerard en Anja thuis met de jongens en daarna moesten die ook gewoon weer op tijd naar bed.Want woensdag was het weer school.

Ineens negen man aan tafel

Woensdag reden we, nadat de jongens op school zaten, nog even met Gerard en Anja richting zee om ergens wat te drinken.

Beetje rondrijden, nog wat fruit halen en daarna weer lekker naar huis.

Met deze temperaturen hoef je ook echt niet van ’s morgens vroeg tot het einde van de middag op pad te zijn.

’s Middags hadden we weer Papiamentules met Caresse.

Later kwamen Mark en Gary gezellig bij ons eten. Dus ineens stond onze tafel gedekt voor negen man.

En het paste. Net. 😂

Daarna nog wat poolen, voetballen, kletsen en hangen.

Heerlijk relaxte avond.

Vispoging 2.0 🎣

Donderdag begon gewoon zoals iedere schooldag.

Kwart voor zes de wekker en om zeven uur rijden we weer met de kinderen richting school.

Aan het einde van de middag gingen we terug naar Caracasbaai. Want Ferry had natuurlijk onthouden wat er zondag allemaal niet goed was gegaan en was inmiddels bij de hengelsportwinkel geweest.

Zwaarder lood.

Grotere haakjes.

Dit keer waren we voorbereid.

Dachten we 🫣

Het waaide wel behoorlijk hard en daardoor was vissen nog steeds niet bepaald eenvoudig.

Maar na ongeveer een uur hadden we beet.

Eén vis.

Een minivisje.

Maar een vis is een vis. 😂

Daarna pakten we de spullen weer in en gingen we naar het strand. Barbecue aan, eten erbij. Anja en de jongens gingen nog even de zee in en de rest bleef lekker zitten.

Niks ingewikkelds.

Gewoon een fijne avond.

Zeilen en kaasballetjes.

En toen was het alweer vrijdag.

’s Morgens weer gewoon de wekker en later gingen Gerard en Anja mee naar de zeilles van Morris.

Tijdens de les zelf hebben ze liever niet dat ouders of andere mensen blijven kijken, omdat de kinderen daar te veel door worden afgeleid. Alleen de laatste twintig minuten mag je erbij komen.

Dus wij moesten ons in de tussentijd noodgedwongen bij een restaurantje vermaken.

Met wat te drinken. En kaasballetjes. We hebben ons erdoorheen geslagen. 😂

Toen we weer mochten komen kijken, konden Gerard en Anja nog even vanuit de verte zien hoe Morris op het water bezig was.

Weekend

Morgen gaat de wekker gelukkig niet om kwart voor zes.

Hoewel we alsnog vroeg wakker zullen zijn, want om zeven uur begint hier de race van Max Verstappen en die willen de meeste graag kijken.

Daarna willen we naar Dog Rescue. Even knuffelen 🐶

Rond het middaguur moeten we weer thuis zijn, want dan komen de tuinmannen nog wat dingen buiten aanpakken en alles weer een beetje strak trekken.

En daarna zien we wel.

We hebben voor het bezoek van Gerard en Anja ook bewust geen compleet programma gemaakt. Sowieso is het momenteel veel te warm om iedere dag van ’s morgens vroeg tot het einde van de middag Curaçao af te struinen.

Maar zij kwamen ook helemaal niet om in een week alle toeristische hotspots af te vinken. Ze wilden vooral bij ons zijn en zien hoe ons leven hier eruitziet.

Nou, dat lukt aardig.

Ze hebben inmiddels schoolritten, Papiamentules, klusjes, negen man aan tafel, zeilen, vissen, barbecueën en de wekker van kwart voor zes meegemaakt. Dus volgens mij is de inburgering van Gerard en Anja ook al aardig op weg. 😋 🌴