15 maart 2026
We gingen dit weekend behoorlijk gespannen in. Al dagen hoorden we: “De container komt vandaag… of morgen.” Maar iedere keer kwam hij niet. En dit zou ons laatste weekend in het appartement zijn, dus hij móést eigenlijk wel komen.
Op Curaçao werkt druk zetten alleen maar averechts. Hoe frustrerend het soms ook is, hier moet je het anders aanpakken: vriendelijk blijven, geduldig zijn en af en toe je charmes in de strijd gooien. Soms zelfs een beetje overdreven vriendelijk. Want uiteindelijk krijg je daarmee vaak meer gedaan dan met stress of haast. 😅
Vrijdagmiddag kwam eindelijk het verlossende telefoontje:
“De container staat op wielen en komt jullie kant op.”
Dat betekende dat hij echt onderweg was. 🚛
We hadden bewust gekozen om de container bij ons huis te laten openen, zodat de douane daar de verzegeling kon verbreken. Veel mensen laten hem al bij de haven openen, maar we hadden van meerdere mensen gehoord dat er dan nog wel eens spullen verdwijnen. Dus wij wilden er gewoon zelf bij zijn.
Maar waar in Nederland alles tot op de minuut gepland is, werkt het hier iets anders. Hier wordt gewoon een 40-foot container voor je huis gezet, alsof het een pakketje van de postbode is. En dan mag je het verder zelf uitzoeken. 😄
Gelukkig hadden we hulp geregeld.
Een beetje charme doet wonderen 😉🚜
Vrijdag kwamen er ook mannen van Kooyman (de grote bouwmarkt hier) spullen afleveren voor de aannemer. Ze hadden een heftruck bij zich.
Ferry zag meteen een kans.
Met zijn beste glimlach vroeg hij:
“Mag ik nog één gunst vragen? Er staan drie extreem zware dingen in de container… zouden jullie die er misschien even uit willen tillen?”
En ja hoor. Met een beetje lachen en bedanken werd dat gewoon geregeld. 🙌
Onze XXL-barbecue 🔥, zware platen en de wasmachine 🧺 stonden ineens al netjes naast de container. Dat scheelde zaterdag een hoop gesjouw.
Dat is ook het mooie hier: dingen duren soms lang… maar mensen nemen ook wél even de tijd om te helpen.
De grote uitpakdag 📦💪
Zaterdag stond de container er echt. De aannemer Mark kwam met zijn mannen, de elektricien was er en ook de stukadoor kwam langs.
Binnen een paar uur werd ons complete huisleven weer uitgeladen.
65 dozen. 📦
Losse meubels. 🪑
Keukenspullen. 🍳
Speelgoed. 🧸
Gereedschap. 🛠️
Alles kwam tegelijk uit de container.
In vijf uur tijd stond ons hele leven weer in huis. Eén grote ontplofte chaos, maar ook ontzettend leuk om eindelijk weer je eigen spullen te zien.
Fatsoenlijke stoelen.
Onze tafel.
Kookspullen.
Het voelde meteen een stuk meer als thuis. 🏡
Prioriteiten… en kleine irritaties 😅
Met vijf mensen heeft natuurlijk iedereen andere prioriteiten.
- Ferry wilde meteen bij zijn gereedschap 🛠️
- Ik wilde praktische dingen regelen
- De jongens wilden hun speelgoed uitpakken 🧸
- Olivier wilde de keuken inrichten 🍳
En ja… dan ontstaan er ook wel eens kleine irritaties.
Olivier riep zaterdag nog:
“Jullie doen alleen wat jullie zelf leuk vinden!”
En eerlijk? Zondag had ik zelf ook zo’n moment.
Ik had de badkamer schoongemaakt, de vloer gedweild en wilde de bedden opmaken… maar het beddengoed bleek niet te passen. De matrassen zijn hier veel dikker dan in Nederland.
Dus daar stond ik met mijn nieuwe lakens die er niet omheen wilden. 🤦♀️
Toen zei ik tegen Olivier:
“Zie je, mama had vandaag precies hetzelfde als jij gisteren.”
Soms worden kleine dingen gewoon even te veel.
Eerste nacht in ons eigen huis 🏡✨
Zondag verhuisden we definitief uit het appartement.
De badkamer werd ingericht, matrassen lagen op hun plek en langzaam begon het huis weer vorm te krijgen.
De elektricien had ondertussen een enorme klus gedaan in onze multifunctionele ruimte. Daar komen straks de televisiehoek, knutselplek en zithoek.
Het huis wordt kamer voor kamer aangepakt.
Onze slaapkamer is inmiddels gestukt en daar slapen we voorlopig met z’n allen. Niet ideaal, maar eigenlijk ook wel gezellig.
Onze nieuwe privékok 👨🍳🔥
Olivier heeft ondertussen de buitenkeuken volledig geclaimd.
Hij vindt koken geweldig en noemt zichzelf inmiddels onze privékok.
Die grote barbecue wordt dus volop gebruikt.
Vanavond maakte hij crispy buikspek 🥓, patatjes 🍟 en wokgroenten 🥦.
Niet mijn favoriete gerecht, maar eerlijk is eerlijk: hij kan het inmiddels zó goed dat het echt heerlijk was.
Daar zaten we dan.
Aan onze eigen tafel.
Onder de overkapping.
Met uitzicht op ons zwembad. 🏊♂️
Na het eten namen we natuurlijk allemaal nog even een duik. We hadden tussen alle dozen ook weer floaties gevonden, dus dobberen in het zwembad hoort er inmiddels gewoon bij. 🌊
Onze eerste nacht slapen we met z’n vijven op één slaapkamer.
De kinderen vinden het geweldig.
En eerlijk… wij eigenlijk ook wel.
Straks is het natuurlijk heerlijk als iedereen weer zijn eigen kamer heeft, maar voorlopig is dit gewoon een gezellige tussenfase.
Het begint echt ons huis te worden 🌴
Wat we vooral merken: de kinderen voelen het ook.
Ze zien hoe het huis elke dag een beetje verandert.
Ze denken mee over kleuren en materialen 🎨.
En ondertussen worden er ook al speelafspraken gemaakt en kinderfeestjes gepland. Lennox is zelfs al uitgenodigd voor disco bowlen. 🎳
Ze zijn hier echt al onderdeel van het leven op het eiland.
En dat is misschien wel het allermooiste van alles.
🌴 Ons eerste weekend in ons eigen huis was ‘Hopi Bon!’ Maar ook chaotisch, vermoeiend, gezellig en bijzonder tegelijk.
Ontdek meer van Van hamsterwiel naar hangmat
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
