28 januari 2026
Met nog drie weken te gaan in Nederland, beginnen de dagen hier langzaam af te tellen. Niet met grote drama’s, maar met dozen, stapels en lijstjes. We zijn volop aan het sorteren, opruimen en verzamelen. Wat gaat mee naar Curaçao? Wat niet?
Onze afspraak met onszelf is simpel: alles wat meegaat, blijft in huis. Alles wat niet meegaat, wordt verkocht, weggegeven of afgevoerd.
De fiscus-special 🔥
Tijdens het opruimen kwamen we behoorlijk wat dozen tegen. Administratie. Bonnetjes. Zorgverzekering. Belastingen. Alles wat je ooit bewaart omdat je denkt: “Dit is vast nog belangrijk.” En dat dan vervolgens… jaren niet meer inkijkt.
Aanslagen, overzichten, bijlagen, jaaroverzichten, correcties, kopieën van kopieën… Het leek wel alsof we een compleet archief van de Belastingdienst hadden opgebouwd. Onbedoeld. Uiteraard. Dit ging figuurlijk in vlammen op. Heerlijk! Alsof we niet alleen afscheid nemen van oude papieren, maar ook alvast oefenen met een leven waarin de Belastingdienst… iets minder prominent aanwezig is 😉
Het grote papier-ritueel 🔥
En omdat we toch bezig waren, appte ik mijn vader:
“Als jij nog oude administratie hebt die allang verlopen is, breng maar. We steken de vuurton aan.”
Nou… dat hebben we geweten.
Wij hadden een nette stapel. Mijn vader kwam met meerdere kratten vol. Administratie-kratten. Serieus. Dus daar stonden we. Met vuur. Met stapels. Met kinderen. Met buurtkindjes. Het werd een soort mini-vuurfestival. Een zoete inval, zoals altijd hier. Gezellig. Druk. Levendig.
We sorteerden alles netjes:
• papieren uit de ordners
• plastic tabbladen eruit
• alleen papier in het vuur
En ondertussen moesten we vooral opletten dat het tuinhuis niet spontaan mee zou emigreren in rookvorm.
Vintage administratie uit 1949
Tijdens het sorteren stuitte ik ineens op echte pareltjes. Balansen. Rekeningen. Bedrijfspapieren van mijn opa uit… 1949. Handgeschreven. Vergeeld papier. Echte vintage klassiekers.
Ik heb er een foto van gemaakt. Dat voelde te bijzonder om zomaar weg te gooien. Maar verder mocht het vuur zijn werk doen. Geen wonder dat we na twee dagen stoken nog steeds niet helemaal klaar waren 😅🫣
Wafels tussen de vlammen 🧇
En omdat wij blijkbaar van multitasken houden:
terwijl de kinderen papier verbrandden, stond ik wafels te bakken op datzelfde vuur. Met een gietijzeren wafelvorm. Beslag erbij. Wafels op het vuur.
Administratie verbranden én wafels bakken. Dat noem ik efficiënt én lekker opruimen.
En die wafels? Die hebben we nog even afgetopt met de overgebleven blikjes drinken van Oliviers feestje. Top snack. Zero waste. Volledig in opruim-flow 😄
Opruimen voor je huis én je hoofd
Na twee dagen rook, vuur en stapels is alles weg. En wat we ook krijgen is: overzicht en ruimte. Het gevoel dat je weet wat je hebt, waar het ligt en wat écht mee mag naar de volgende fase.
Het geeft zo’n helder gevoel. Niet alleen in je kasten, maar ook in je hoofd. Alsof je niet alleen spullen opruimt, maar ook verhalen afsluit. Tijdperken. Oude hoofdstukken. En daar mag best een vuurtje bij 🔥
En vooruit… onze buren zijn waarschijnlijk licht uitgerookt. Maar hé, dit is emigreren. Dat mag best een beetje roken 😉
Ontdek meer van Van hamsterwiel naar hangmat
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
