🌧️ Een week van lekkages, vloerleggen en doorzetten

19 mei 2026

Het was weer een enerverende week hier op Curaçao 😅

Eentje van:
👉 ups
👉 downs
👉 stress
👉 opluchting
👉 en water op plekken waar je het niet wilt hebben

De kinderen hadden maar een superkorte schoolweek. Alleen maandag en dinsdag school en daarna alweer vrij. We hadden eigenlijk bedacht om woensdag lekker met z’n allen de natuur in te gaan. Richting Westpunt, beetje rondrijden, lekker eruit én eindelijk die leguaan proberen waar Olivier het al weken over heeft 😂

Maar ja…

Daar ging een dikke streep doorheen.

🌧️ Daar gingen onze plannen…

Dinsdagavond begon het ineens weer keihard te regenen.

En als het hier regent…
dan regent het ook écht goed.

Niet een gezellig Nederlands miezerbuitje, maar gewoon alsof iemand een zwembad leegkiepert boven je huis 🌧️

Ik werd rond half vijf al wakker van de regen en dacht direct:
👉 ojee… als dat maar goed gaat met het dak.

Want ja…
we hadden inmiddels al:

• 2 lekkages gehad
• gekit
• gepurd
• een compleet nieuw dak gelegd

Dus eerlijk?
Ik lag al half gespannen wakker.

Nou… om half zes kwamen de jongens onze kamer binnenstormen:

👉 “Mama! Mama! Er staat weer water in de kamer!”

Eerst dacht ik nog:
“Dit menen jullie niet…”

Maar helaas.
Ze meenden het wél 😅

En dit keer was het zelfs erger dan de vorige keren.

Dus daar stonden we dan.
Voor zes uur ’s ochtends.

• water op de vloer
• plafond nat
• nieuwe muur nat
• behang nat
• net alles geschilderd
• elektra erin

En ik?
Ik was echt boos.
Verdrietig.
Gefrustreerd.
Alles tegelijk.

En Ferry ook.

Want ja… je bent gewoon klaar met dat gezeik op zo’n moment.

😅 Gelukkig geen verstoppertje

Ferry heeft direct Mark, onze aannemer, gebeld.

Nou…
die kreeg eerst even de volle laag 🤬

En eerlijk?
Dat begreep hij ook helemaal.

Maar wat ik ze wel moet nageven:
ze stonden binnen een half uur op de stoep.

Geen:
👉 “morgen kijken”
👉 smoesjes
👉 verstoppertje spelen

Nee.
Gewoon meteen komen.

Mark en Gary hebben direct het plafond open gemaakt om nu écht te kijken waar het vandaan kwam.

En toen bleek dus…

👉 het kwam helemaal niet van het nieuwe dak.

😤

Ja echt.

Het bleek uiteindelijk van een totaal ander deel van het oude dak te komen.

Dus technisch gezien hadden we misschien dat hele andere dak niet hoeven vervangen.

Maar goed…
dat dak was óók niet best meer.

Dus ergens denken we ook:
👉 dan is dat in ieder geval alvast gedaan.

🛠️ Creatief met tuinslangen

Ze hebben uiteindelijk letterlijk met een tuinslang op het dak staan testen om te kijken waar het water precies liep 😅

En wat ook weer typisch was…

Natuurlijk was onze tuinslang nét te kort 😂

Wij hebben een tuinslang aan de voorkant van het huis en eentje aan de achterkant.

Prima zou je denken.

Alleen:
👉 ze konden niet aan elkaar gekoppeld worden
want natuurlijk hadden we geen koppelstukje 😄

Dus wij alweer:
👉 “Nou, dan moeten we weer naar Kooyman rijden…”

Maar nee hoor.

Gary keek even rond en zei:
👉 “Nee nee, we fixen dit wel.”

Dus vervolgens pakt hij ergens nog een stukje pvc-buis vandaan.

Even later:
👉 “Mag ik even het gasfornuis aanzetten?”

😂😂😂

Dus daar stond hij:

• pvc-buis warm maken boven het vuur
• uiteindes zacht maken
• beide tuinslangen eroverheen schuiven
• slangklemmetjes erop

En klaar 😄

“Fixed.”

Gewoon zelf even een extra lange tuinslang gemaakt.

Ik ga echt helemaal stuk om dat soort dingen hier 😂

Alles is hier:
👉 creatief denken
👉 kijken wat er wél kan
👉 improviseren
👉 en vooral niks weggooien

En eerlijk?
Dat vind ik inmiddels ook wel echt de charme van hier.

🛠️ Nu dan écht de bron aanpakken

Nou…
de oorzaak is nu eindelijk gevonden.

Dus er komt nu een gespecialiseerd bedrijf dat het met bitumen helemaal opnieuw gaat afdichten.

Rigoureus.
Maar goed:
👉 liever nu goed
👉 dan straks weer ellende.

En ja…
dat betekende dus ook weer:

• plafond open
• opnieuw stuken
• opnieuw schilderen

Dus toen dacht ik:
👉 die vloer gaat natuurlijk ook weer niet door.

Maar wonder boven wonder…

✨ De vloer ligt erin!

De vloerenmannen zeiden:
👉 “Als het droog blijft, kunnen we gewoon leggen.”

Dus donderdag stonden ze er gewoon.

Met vier man sterk 😄

En echt…
wat een verschil maakt dat ineens.

In bijna anderhalve dag lag er gewoon:
👉 120m2 keurig afgewerkte vloer in huis.

En toen voelde het ineens echt alsof we een huis terugkregen.

Geen kale bouwput meer.
Geen beton.
Geen losse ruimtes.

Maar echt:
👉 gezellige ruimtes.

📦 Eindelijk uitpakken

Voor het eerst konden we voorzichtig dozen gaan uitpakken.

En dat klinkt misschien heel simpel…
maar dat voelde echt zó fijn.

Want ik denk serieus dat ik sommige spullen inmiddels al tien keer in mijn handen heb gehad 😅

Alleen stonden ze nooit op de plek waar ze uiteindelijk horen te staan.

Alles was steeds:
👉 verplaatsen
👉 tijdelijk neerzetten
👉 weer aan de kant
👉 weer terug

Omdat:

• de keuken eruit moest
• er weer gestuct moest worden
• de vloer nog kwam
• plafonds opnieuw open moesten
• of er weer geschilderd werd 😂

En eerlijk?
Dat begon me inmiddels behoorlijk te irriteren.

Niet het klussen zelf.

Maar gewoon het gevoel dat alles steeds tijdelijk bleef.

Dus ik kijk er echt enorm naar uit dat straks eindelijk:
👉 spullen een vaste plek krijgen
👉 dozen verdwijnen
👉 en alles gewoon mag blijven staan 😄

Dat lijkt momenteel echt pure luxe.

🗑️ Weg met die stortbult 😄

De vorige keer schreef ik natuurlijk al over onze complete stortbult in de tuin 😅

Met:

• oude dakplaten
• puin
• hout
• bouwafval
• en overal zooi.

En eigenlijk werd steeds gezegd:
👉 “Ja, pas een container laten komen als hij écht vol zit.”

Maar eerlijk?

Op een gegeven moment maakt het me dan niet meer uit of zo’n container helemaal vol komt 😂

Er was voor óns gewoon genoeg afval.

Want overal die rotzooi zien liggen…
daar word je gewoon onrustig van.

Dus we zeiden:
👉 container regelen
👉 weg ermee
👉 desnoods halfvol

Want opgeruimd zicht geeft echt rust in je hoofd.

Dus zaterdag is eindelijk die hele afvalbult weggegaan 😄

En de oude dakplaten?
Die werden uiteindelijk tóch nog opgehaald.

Natuurlijk weer via-via-via 😂🌴

Er was namelijk een vriend van iemand die hier werkt en die heeft ergens achteraf op Curaçao een groot stuk land.

Met:

• dieren
• moestuinen
• overkappingen
• pompoenen
• van alles eigenlijk 😄

Dus hij wilde die oude dakplaten gebruiken voor nieuwe dierenoverkappingen.

En ondertussen stonden we natuurlijk weer gezellig te kletsen.

Dus nu gaan we binnenkort ook eens bij hem kijken op zijn land 😄🌴

Hij gaat ons ook helpen met een plan voor de moestuin én met de drip-installatie.

Dat zijn al die oude slangetjes en leidingen in de tuin die aangesloten zitten op de deep well, dus grondwater.

Alleen:
👉 het meeste zit dichtgekalkt
👉 werkt half
👉 of is stokoud 😅

Dus we gaan samen kijken:
👉 wat werkt nog?
👉 wat moet weg?
👉 wat kunnen we slim oplossen?

Niet mega luxe of compleet nieuw.
Gewoon:
👉 praktisch
👉 werkend
👉 goed genoeg 😄

En hij heeft dus blijkbaar ook gigantisch veel pompoenen groeien.

Dus ik zei al:
👉 met Halloween weten we jullie te vinden 😂🎃

Maar goed…
onze oprit en tuin zijn nu dus eindelijk weer een beetje normaal.

Geen enorme afvalbergen meer.

En serieus:
dat geeft zóveel rust.

🦎 Update van de leguaanbaby’s…

In mijn vorige blog schreef ik nog heel braaf dat we de leguaaneitjes voorzichtig hadden uitgegraven en ergens anders opnieuw hadden ingegraven 😅

Want ja…
wij dachten nog:
👉 “Dat is toch zielig anders.”

😂

Totdat we het verhaal aan onze buurman vertelden.

En die begon direct heel hard te lachen.

Hij woont hier inmiddels al ruim 40 jaar en zei meteen:

👉 “NIET doen!”

Blijkbaar had hij in al die jaren meerdere nesten gehad op verschillende plekken in zijn tuin.

Sommige wist hij niet eens van 😅

En daarna kreeg hij dus overal problemen met die beesten.

Letterlijk:

• in de tuin
• op het dak
• in de nok van zijn huis
• overal leguanenpoep 😂

En volgens hem blijven die beesten dus gewoon terugkomen zodra ze eenmaal een fijne nestplek hebben gevonden.

Nou…
toen waren wij ineens een stuk minder sentimenteel 😄

Dus laten we zeggen dat de leguaaneitjes uiteindelijk níet zijn opgenomen in ons lange termijn tuinplan 🤫

En eerlijk?
Ik denk dat heel Emmastad daar uiteindelijk best blij mee gaat zijn 🌴😂

🏖️ Even ontsnappen aan de bouwchaos

Vrijdagmiddag had ik trouwens echt even behoefte om letterlijk kort uit die bouwchaos te ontsnappen 😅

Ferry bleef thuis vanwege alle lekkage-toestanden en de rest had eigenlijk geen zin om weg te gaan.

Dus ben ik samen met Olivier even twee uurtjes op pad gegaan.

We hebben lekker geluncht bij Piscadera, beetje aan het strand gezeten en gewoon even gekletst samen.

En eerlijk?
Dat deed ons echt even goed.

Gewoon:
👉 geen bouwstof
👉 geen plafond
👉 geen werkmannen
👉 geen lekkage

Maar gewoon even met z’n tweeën het vakantie gevoel 💛

🍟 ’s Avonds naar de visserij

Vrijdagavond zouden de werkmannen eigenlijk nóg komen.

Maar je kent het inmiddels:
👉 “Ja ja, we komen straks.”

😂

Nou…
niet dus.

Dus op een gegeven moment hebben we gezegd:
👉 weet je wat, wij zijn weg 😄

En toen zijn we lekker bij de visserij gaan eten 🌴

Gewoon simpel.
Lekker visje.
Even eruit.

En wat trouwens ook grappig was:
boven alle picknicktafels hingen plastic zakjes gevuld met water.

Dus wij zaten al:
👉 “Waarom hangen hier overal waterzakjes?” 😂

Blijkt dus dat dat gedaan wordt tegen vliegen.

Door het licht dat weerkaatst op dat water raken vliegen blijkbaar helemaal in de war 😄

Dus:
👉 geen ingewikkelde systemen
👉 geen apparaten

Gewoon:
👉 een plastic zakje met water 😂🌴

En eerlijk?
Het werkte nog ook.

Dus bij deze:
het nutteloze-maar-toch-handige-Curaçao-feitje van de week 😄

🎂 Olivier werd 12

Ondertussen werd Olivier ook gewoon twaalf 🥹

Alleen…
zijn verjaardag viel dus precies midden in alle lekkage-chaos en werkmannen.

Heel glamorous 😅

Maar eerlijk?
Hij vond het allemaal prima.

Hij heeft lekker meegeholpen met klussen, taart gehaald met Ferry en was vooral héél druk met iets anders:

👉 Dog Rescue.

Want daar zit dus die hond waar Olivier en Ferry al helemaal enthousiast over zijn:
👉 Shon 😄🌴

En dit was eigenlijk de eerste echte kennismaking.

Dus niet alleen even kijken door het hek, maar echt informatie krijgen en bij hem in de ren kijken.

En eerlijk?
Het is echt een mooie hond.
Sociaal. Geen gespring of overdreven geblaf. Wel nog speels, hij is 2 jaar.

Maar goed, een hond neem je natuurlijk niet zomaar “even”.

Dus we proberen daar wel heel bewust en serieus naar te kijken.

🍰 Taart met de werkmannen

Zaterdag was dus eigenlijk gewoon een volle klusdag met heel veel mannen over de vloer 😄

Dus Olivier vroeg aan de werkmannen:
👉 “Lusten jullie ook taart? En hebben jullie voorkeur?”

Nou…
toen kwamen zij dus met een typische Curaçaose taart aanzetten waar wij nog nooit van gehoord hadden 😂
👉 bolo di cashupete

En blijkbaar betekent:
👉 bolo gewoon taart 😄

Die bolo di cashupete is dus een traditionele Curaçaose cashewnotentaart:
een luchtige cake met een dikke laag gekarameliseerde cashewnoten erop.

Nou…
machtig was hij zeker 😂

Maar ook echt heel lekker.

Dus uiteindelijk zaten we daar gewoon met z’n allen:

• taart eten
• beetje kletsen
• werkmannen erbij

En daarna ging iedereen weer verder met klussen 😄

En het leukste?
Alle mannen gingen ook nog voor Olivier zingen 🥹

In:
👉 Engels
👉 Papiaments
👉 én Spaans 😂🌴

Het was eigenlijk gewoon een gezellige bedoeling midden in alle bouwchaos.

⚡ Volwassen blijheid: een nieuwe meterkast 😂

Verder hebben de elektromannen echt gigantisch veel gedaan.

Een compleet nieuwe meterkast.
Alles opnieuw.
Alles strak weggewerkt.

En eerlijk?

Ik heb werkelijk geen verstand van elektra…
maar ik word hier dus intens gelukkig van 😂

Alles netjes in pvc.
Strak langs de balken.
Overzichtelijk.
Nieuw.
Veilig.

Dat zijn van die dingen die je niet direct “ziet” zoals een badkamer of keuken…

Maar waar je uiteindelijk zó blij van wordt.

En ze hebben ook meteen het nieuwe zwembadlamp geïnstalleerd 😄🌴

Nou…
ik wist niet dat ik daar zó blij van kon worden 😂

Dat ding kan:

• één vaste kleur geven
• langzaam verspringen
• allerlei kleuren afwisselen
• of zelfs een soort disco-modus doen 😅

Dus zodra het donker wordt, ziet het er ineens echt súpergezellig uit.

Gewoon:
👉 licht in het zwembad
👉 ’s avonds zwemmen
👉 sfeertje erbij
👉 kinderen helemaal enthousiast

🐶 Zondag opnieuw naar Shon

Zondag ben ik uiteindelijk samen met alle drie de jongens nog een keer teruggegaan naar Dog Rescue.

Vooral omdat ik zelf ook echt even wilde ervaren hoe Shon was én hoe Morris en Lennox op hem reageerden.

Want Olivier was natuurlijk al helemaal enthousiast 😄

Dus nu konden we gewoon rustig kijken:
👉 hoe reageert hij?
👉 hoe reageren de jongens?
👉 voelt het vertrouwd?
👉 past het eigenlijk wel echt bij ons?

En eerlijk?
Dat voelde eigenlijk gewoon heel goed.

Shon bleef rustig, nieuwsgierig en sociaal.

Maar we merken ook dat we wel heel bewust aan het kijken zijn naar wat voor hond eigenlijk bij ons leven past.

Want we zoeken niet alleen een gezellige familiehond…

We wonen hier natuurlijk ook op een terrein van ongeveer 1400 vierkante meter.

Dus ergens vinden we het ook gewoon prettig als een hond een bepaalde uitstraling heeft waarbij mensen niet zomaar ongewenst de poort binnenlopen.

Niet:
👉 agressief
👉 een aanvalshond
👉 of overdreven waaks

Maar wel een hond waarbij iemand even nadenkt:
👉 “Misschien toch eerst even aanbellen.” 😄

Binnen de poort moet hij juist sociaal en lief zijn.
Er komen hier natuurlijk ook kinderen spelen en er lopen altijd mensen over de vloer.

Dus juist die combinatie zoeken we:
👉 lief voor ons gezin
👉 sociaal
👉 maar wel een beetje natuurlijke bewaking

En dat is eigenlijk best lastig om goed te vinden.

Dus we gaan woensdagmiddag weer terug en dan halen ze hem even apart uit de ren, zonder zijn hondemaatje erbij.

Dan kunnen we gewoon rustig kijken:
👉 hoe reageert hij?
👉 hoe is hij met ons?
👉 hoe voelt het?

En zo bouwen we dat stap voor stap een beetje op.

Want hoewel de eerst indruk goed is, hebben we natuurlijk ook nog wel twijfels en dingen waar we goed over nadenken.

En eerlijk?
Dat vinden ze bij Dog Rescue juist alleen maar fijn.

Ze kijken daar echt heel serieus naar:
👉 past een hond bij een gezin?
👉 is er een goede match?
👉 past het karakter?

Dus dat voelt eigenlijk heel prettig.

Wordt dus vervolgd 😄🐶🌴

🏡 Oude huizen zijn prachtig… en soms doodvermoeiend

Ik snap inmiddels trouwens ook héél goed waarom sommige mensen gewoon een nieuwbouwhuis willen 😅

Want echt:
bij oude huizen blijf je dingen tegenkomen.

En ja…
dat heeft charme.

Ons huis heeft:

• prachtige hoge plafonds
• karakter
• sfeer
• originele details

Maar je valt ook gewoon van het één in het ander 😂

En daar moet je wel tegen kunnen.

Soms heb ik echt gedacht:
👉 waar zijn we aan begonnen?

En ja, ik heb er ook om gehuild.
En gevloekt 😄

Maar uiteindelijk komt alles goed en wegen de laatste loodjes gewoon het zwaarst 😅

We hebben nog steeds geen seconde spijt van deze woning. Vóór de zomervakantie hebben we straks een grotendeels gerenoveerd huis op een súper centrale plek op het eiland, met ontzettend veel ruimte, groen en karakter 🌴🧡

Dus ja…
voor nu is het nog even:
👉 tandjes op elkaar
👉 doorbuffelen
👉 en meters maken 💪🏻😄