Eerste schoolweek in de tropen ☀️📚

27 februari 2026

Maandag was het zover. De eerste échte schooldag op Curaçao 🌴

Ondanks dat ze er enorm veel zin in hadden, waren ze ook gespannen. Dat zeiden ze zelf eerlijk. En terecht, het is ook niet niks om in een ander land, op een nieuwe school, tussen allemaal onbekende kinderen te beginnen.

Om zes uur ging de wekker ⏰

Hier begint school vroeg vanwege de warmte. Om 7:15 uur kunnen ze al terecht om te spelen en om 7:30 gaat de eerste bel 🔔 En eigenlijk… past dat ritme ons wel.

Op school werden ze warm ontvangen 🤍 De leerkrachten wisten dat er nieuwe jongens zouden komen. Klasgenootjes stonden klaar om ze een rondleiding te geven. Dat maakt het allemaal nét wat minder spannend.

Maar… wij hadden iets over het hoofd gezien 😅

Op maandagochtend bleek dat alle kinderen hun eigen laptop nodig hebben 💻

En niet: “dat regelen we later wel.” Nee. Dinsdag moesten ze kunnen inloggen voor huiswerk en systemen.

Wij dachten nog heel naïef: particuliere school… dat zal wel in het schoolgeld zitten.

Nou, niet dus 😄

Dus daar gingen we. In één ochtend drie laptops kopen 💻💻💻 Geen fancy modellen hoor, gewoon basic. Maar voor de jongens? Fantastisch. Ze voelden zich compleet de bom. Hun eigen laptop! Iedere dag mee in de tas 🎒

Ferry en ik moesten er vooral om lachen. Welkom in het emigratieleven: verrassingen inbegrepen ✨

Voor ons begon de ochtend daarna met het afvinken van uitgestelde taken ✔️ Verzekeringen regelen. Met de elektricien en de aannemer door het huis lopen 🛠️ Bedrijven bezoeken. Winkels in. Dingen vastleggen.

Om vervolgens weer rond één uur weer bij school te staan.

Maandag kwamen ze enthousiast naar buiten 😄 Dat is toch het mooiste wat je kunt hopen na zo’n eerste dag.

Lennox vroeg meteen of hij vrijdag al mocht afspreken.

Olivier had al twee telefoonnummers gescoord 📱

Morris was wat gematigder, die kijkt eerst de kat uit de boom, maar was enorm enthousiast over de moestuin bij zijn klas 🌱

Maandagmiddag zijn we met z’n vijven nog even naar ons nieuwe huis gereden 🏡 Voor het eerst helemaal leeg. De vorige bewoners slapen inmiddels op hun nieuwe plek. Maandag krijgen wij de sleutel 🔑 We stonden daar met z’n allen in dat lege huis en voelden hetzelfde: dit gaan we zó leuk maken.

Ik zei nog tegen Olivier:

“Het huis heeft nu wel wat liefde en aandacht nodig hè?”

Zijn antwoord was droog:

“Alleen liefde en aandacht? Het heeft gewoon bouwvakkers nodig.” 😄

Gelukkig hebben we die ook 🛠️

Dak, elektra, schilderwerk, nieuwe vloer — er staat genoeg op de planning. Maar de basis klopt. Het huis ademt sfeer.

Papiaments, zelfstandige ochtenden en autowassen 🌊

Dinsdag startten ze na school met Papiamentse les. Het onderwijs is volledig Nederlands, maar we vinden het belangrijk dat we als gezin ook de taal van het eiland leren. School bood tien weken introductieles aan, dus we hebben ze meteen alle 3 aangemeld.

Maar eigenlijk begon dinsdag al mooi in de ochtend. Alle drie zeiden ze dat we niet meer mee hoefden te lopen naar de klas.

“Zet ons maar bij de poort af, we lopen zelf wel.”

En daar gingen ze. Rugzak om 🎒 Laptop erin 💻 Zonder veel omkijken het schoolplein op. Zelf naar binnen. Zelf hun plekje zoeken. Zelf weer contact maken met kinderen die ze één dag eerder nog niet kenden.

Misschien nog wel het mooiste teken van allemaal.

Niet groot of dramatisch.

Maar gewoon: vertrouwen.

Wij reden weg met een glimlach 😄

Na school ging Olivier met Ferry de auto wassen 🚗💦 (stoere pickup hè 😎) en ik dook het zwembad in met Morris en Lennox 🏊‍♂️

Woensdag deden we het rustiger aan.

Ik ben met Olivier naar Boca Sami geweest 🌊 Even strand, zee, verkennen. Morris en Lennox bleven bij het zwembad en wilden gamen 🎮 Ook prima.

Ferry kookte 🍝 We zitten niet meer in het “restaurant-ritme” van de eerste week. Gewoon weer (het meeste van de tijd) zelfgemaakte gerechten aan tafel.

Bootje varen, tonijn wat een heerlijke donderdag 🛥️🐟

Donderdag bracht Ferry de jongens naar school en daarna gingen wij koffie drinken met onze makelaar ☕️

Maandag krijgen we de sleutel, dus het was fijn om alles nog even door te spreken. Maar eerlijk? Het was vooral gezellig. Zij is zelf ook een paar jaar geleden geëmigreerd. Dus het ging niet alleen over overdracht en papierwerk, maar ook over wonen hier. Leven hier. Ervaren hier.

Daarna snel boodschapjes doen voor de middag. Want uit school gingen we iets heel leuks doen.

We huurden een sloepje op het Spaanse Water 🛥️🌊 Met dit bootje mag je zonder vaarbewijs zelf varen. Niet hard, wel relaxed. We hadden fruit, wat lekkers en drinken meegenomen 🍍Drie uur varen, aanleggen, even zwemmen. En dat op een doodgewone donderdag.

Daarna aten we bij De Visboer 🐟 Superverse tonijn, sashimi, tartaar, grouper, garnalen 🍤Frietjes erbij, salade. Niks fancy. Gewoon goede kwaliteit voor een eerlijke prijs. Vis is hier volop aanwezig en betaalbaar. En dat proef je.

Koffie tussen de ouders ☕️ en strandafspraken 🏖️

Alsof de integratie nog niet snel genoeg ging, kregen we een uitnodiging voor een koffieochtend op school. Half 8 tot half 9. Meet & Greet voor ouders. Dus vrijdagochtend startten we met koffie tussen andere ouders. Even kennismaken. Even horen wie wie is. Ferry en ik waren allebei van de partij. Wie weet wat het oplevert. Nieuwe contacten. Nieuwe verhalen. Misschien wel toekomstige strandafspraken 🏖️

En over strandafspraken gesproken…

Lennox gaat vrijdagmiddag met een vriendje naar Kokomo Beach 🏖️ Ja, dat is dus het Curaçaose leven. Afspreken? Dan ga je gewoon samen naar het strand.

Hoe bijzonder is dat.

Misschien sluiten wij als gezin nog even aan. Gewoon omdat het kan. Geen ingewikkelde planning. Geen volle agenda. Gewoon: handdoek mee, zonnebrand erop en gaan.

En zo glijden we langzaam het normale leven in.

Met schooltijden 📚

Laptops in rugzakken 🎒

Bouwvakkers op de planning 🛠️

Een sleutel die eraan komt 🔑

En strandafspraken 🌊

Niet meer alleen avontuur.

Niet meer alleen regelen.

Maar gewoon… wonen ☀️🌴