🌴 Nieuwe personages, oude herinneringen, speelafspraken en kluslijstjes

29 mei 2026

Bon dia allemaal weer ☀️

Olivier heeft zondag heerlijk geslapen in zijn eigen bed 🛏️✨ Een compleet nieuw bed, met matras en al, wat hij helemaal zelf had uitgezocht. Ik blijf dan toch altijd even afwachten hoe zo’n matras ligt, maar volgens mij zat dat wel goed 😄

Ruimtegebrek heeft hij in ieder geval niet meer. Dat bed is 1.60 breed en Olivier zelf inmiddels bijna net zo lang, dus hij kan er ongeveer nog dwars in liggen ook 😂

Het was natuurlijk Pinksterweekend, maar blijkbaar kennen ze dat hier op Curaçao niet echt 🇨🇼 Dus maandag moesten de jongens gewoon naar school. Ik had mezelf nog een beetje blij gemaakt met het idee van een extra vrije dag, maar helaas 😅 Zelfs nog even gecheckt op school, maar nee hoor: gewoon school.

Dus terwijl de jongens naar school gingen, waren Ferry en ik weer volop in huis bezig 🧽📦 Boodschappen halen, opruimen, dozen uitpakken… het blijft echt een never ending story. Vooral met drie groeiende jongens 🍞🍌🥛 Soms denk je serieus een complete supermarkt leeggekocht te hebben en twee dagen later is alles alweer verdwenen 🤣 Maar goed, beter dat het opgaat dan dat het staat te verpieteren.

🧹 Schuurstof, chaos en opruimdrang

Aan het eind van maandagmiddag kwam Gary weer verder met de keukenwand 🔨 De wand was al gestuct en glad gemaakt, maar nu moest alles nog helemaal geschuurd worden zodat het strak genoeg werd om straks te schilderen. Nou… dat hebben we geweten 😵‍💫

Wat een stof komt daar vanaf. Echt overal 🤍

We hadden nog geprobeerd met een zeil de ruimtes een beetje af te schermen, maar dat werkte voor geen meter 😅 Ondertussen liep er ook nog een vriendje van Lennox rond die kwam spelen, stond de buitenkeuken vol met schuurmachines, boormachines en gereedschap van allerlei werkmannen en lag overal materiaal 🪚🪛🔌

Iedereen pakt van alles, maar niemand legt het terug waar het hoort 🫣

Daar krijgen Ferry en ik dus echt de kriebels van 😵 Niet eens alleen vanwege de rommel, maar vooral omdat je daarna nergens meer iets kunt vinden. Dat kost zoveel tijd en energie.

Gelukkig hadden we al eten voorbereid. We hadden cesar salade gemaakt — altijd een succes hier — dus uiteindelijk hebben we alsnog gezellig gegeten met elkaar 🧡

Maar daarna keken Ferry en ik elkaar aan tussen de stofwolken en alle chaos en we waren het gewoon helemaal zat 😅

Dus de jongens onder de douche gestuurd 🚿, oude stofzuiger erbij gepakt en eerst alles gezogen. Daarna Ferry nog met de dweil erachteraan 🧽

We hebben echt tegen elkaar gezegd: morgen gaan we opruimen. Tuurlijk zijn we nog aan het verbouwen, maar dit was gewoon een ongeorganiseerde bende geworden 🙈

Mensen die mij een beetje kennen weten dat ik daar op een gegeven moment echt onrustig van word 😵‍💫 Ik hou van orde, structuur en vooral van dingen afronden. Je begint ergens aan, werkt ernaartoe en maakt het vervolgens ook af 🔄

Dat hele langdurige “tussenstuk” waarin alles half is… daar word ik gewoon onrustig van 😅 Ferry heeft dat gelukkig ook, dus daarin begrijpen we elkaar wel goed 🧡

Maar goed, maandagavond gingen we wel weer schoon slapen 😌 De vloer was gedweild, de keukenwand weer strak, dus uiteindelijk was er ook gewoon weer veel gedaan.

🌱 Een beetje met frisse tegenzin

Dinsdagochtend was Ferry het helemaal zat en die heeft de complete buitenkeuken aangepakt 💪🏻 Alle spullen van de werkmannen netjes gesorteerd, gereedschap terug in kasten, alles geveegd en gedweild. Echt heerlijk ✨

Ik ben verder gegaan met dozen uitpakken in de grote kamer waar alle containerspullen stonden 📦 Dat begint nu ook eindelijk ergens op te lijken.

Het begint nu echt een huis te worden in plaats van alleen maar een project 🧡

De jongens hadden dinsdag hun allerlaatste les Papiamentu 🇨🇼📚 Twee weken geleden hadden ze al hun presentaties gehouden, maar dit was echt de afsluiting. Ze hebben dat trouwens allemaal supergoed gedaan 👏🏻

’s Avonds hebben we lekker gebarbecued 🔥 Ferry kookt heel veel op de barbecue, dit keer mini hamburgers, biefstukjes, gegrilde courgette en ik had coquilles meegenomen om eens te proberen 🥩🦪🥒 Met salade en een zelfgemaakt sausje erbij. Heerlijk 😍

En Lennox heeft gisteren ook weer even verder gemetseld aan de moestuinrand 🧱🌿 We zijn nog lang niet klaar, maar goed, ook dat hoort erbij. Hij begon eerlijk gezegd met frisse tegenzin 😅

Ik zei ook tegen hem: het hoeft niet in één keer af, maar als je iedere dag een beetje doet, dan kom je er ook wel. Gewoon blijven doorgaan 💪🏻

Hij wil straks natuurlijk heel graag die moestuin met plantjes en kruiden en alles erop en eraan 🌱🌶️🌿 Maar ja, dan hoort het zware voorwerk er ook bij. Dus ik heb hem geholpen met het cement maken, maar verder weet hij nu prima hoe het moet 👷🏻‍♂️ Uiteindelijk vindt hij het stiekem toch ook wel weer leuk als hij ziet dat het echt iets wordt.

Wat ik wel erg leuk vind om te zien is dat hij helemaal zelf al in het verband metselt. Dus wanneer hij een halve steen moet gebruiken en wanneer een hele, zodat het muurtje stevig blijft.

Dat deed hij vroeger met Lego eigenlijk ook altijd al 😄 Dan was hij ook helemaal bezig met hoe iets stevig moest staan en logisch in elkaar zat. Alleen is het nu ineens voor het echie 😂

En het grappige was: ik hoefde hem dat eigenlijk helemaal niet uit te leggen. Hij was daar gewoon vanzelf al mee bezig. Dus dan zie je toch dat zo’n technisch inzicht er gewoon een beetje in zit 🧡

🐭 De muisjes zijn mee naar Curaçao

Woensdag zijn Ferry en ik vooral verder gegaan met dozen uitpakken en spullen ophangen 🖼️📦 En dat zijn eigenlijk de leukste fases. Dan kom je ineens allerlei dingen tegen waarvan je denkt: oh ja… die hadden we ook nog 🥹

Ik vond bijvoorbeeld het oude snoepschaaltje van opa ‘Koek’ terug 🍬 Geen idee waar hij straks definitief komt te staan, maar alleen al het idee dat dat schaaltje nu gewoon op Curaçao staat, vind ik bijzonder 🌴

En de muisjes! 🐭🐭 Kleine mini-muisjes die vroeger bij ons thuis op de Willemstraat op de lambrisering van de gang stonden. Mijn moeder had die ooit gratis gekregen bij een meubelzaak, zo vertelde ze laatst. 😄

Die dingen zijn nog geen duim hoog, maar ik weet niet beter dan dat ze er altijd al waren. Toen we gingen emigreren kreeg ik ineens een foto van mijn moeder dat ze die muisjes zorgvuldig had ingepakt zodat ze mee mochten naar Curaçao 🧡

En nu staan ze dus hier weer op een wandplankje in de gang 🥹

Ook heb ik eindelijk het servies van mijn tante uitgepakt ☕🌸 Echt zo’n vrolijk bloemetjesservies waar ik helemaal blij van word. Volgens mij vinden sommige mensen het misschien ouderwets, maar ik hou juist van dat sfeertje.

En het bijzondere is: haar moeder had dat servies vroeger zelfs al bij elkaar gespaard 💕 Dat maakt het voor mij juist extra speciaal. Dat zoiets dan helemaal meegaat naar Curaçao en hier straks gewoon weer op tafel staat ☀️

Dat zijn van die spullen die voor een ander misschien niet zoveel waarde hebben, maar voor ons juist herinneringen dragen 🧡

Ik heb ook van vriendinnen uit Elst allerlei kleine dingetjes gekregen 🎁 Foto’s, kaartjes en spulletjes met herinneringen aan thuis 🏡

En eigenlijk merk ik dat we alles ook een beetje op dezelfde manier neerzetten als in Nederland. Dat herkenbare gevoel ✨

Ik heb weleens gehoord dat ze dat bij mensen met dementie of in een verpleeghuis ook doen: zoveel mogelijk dezelfde spullen op dezelfde plek zetten zodat het vertrouwd voelt 🫶🏻 Nou, zo werkt het bij ons eigenlijk ook een beetje 😜

De jongens doen dat ook vanzelf 😄 “Oh, dat vaasje stond altijd daar.” Of: “Die hadden we eerst ook op tafel.” En dan zetten we het gewoon weer zo neer. Omdat het vertrouwd voelt 🧡

Dat zijn uiteindelijk de dingen die maken dat een huis langzaam weer echt als thuis gaat voelen 🌴✨

🐶 Op bezoek bij Shon

Woensdag uit school hebben Ferry en ik de jongens opgehaald en zijn we weer naar Dog Rescue gegaan om Shon opnieuw te ontmoeten 🐾

We hadden afgesproken dat we een keer buiten de bezoekuren mochten komen, zodat we hem wat rustiger konden meemaken. En dat verschil merk je echt 😅 Tijdens bezoekuren zijn die honden natuurlijk veel drukker en overprikkeld. Maar nu was hij super relaxed 🧡

Het blijft echt een imposante hond, maar over het algemeen heel rustig. Geen hysterisch geblaf of gespring. Terwijl in de rennen ernaast allemaal kleine honden compleet uit hun plaat stonden te gaan 🤣

We hebben een stukje met hem gewandeld 🚶🏻‍♂️🐕 Olivier heeft de riem vastgehouden, Morris ook en ik ook. Lennox hoefde niet zo zeer.

Shon kwam op ons eigenlijk overal heel ontspannen over 😌

Toen we terugkwamen op het terrein zag hij nog een leguaan 🦎 Daar werd hij wel alert van, maar meer speels geïnteresseerd dan agressief 😄

We zijn nog steeds nergens toe verplicht en voelen ook totaal geen druk vanuit de rescue. Dat vinden we juist heel prettig 🧡

Misschien denken sommige mensen trouwens wel: waarom kijken jullie eigenlijk naar een hond zoals Shon en niet gewoon naar een puppy? 🐶

Goede vraag eigenlijk. En eerlijk gezegd zitten wij daar zelf ook nog steeds een beetje tussenin. Want ja… puppy’s zijn natuurlijk echt veel te schattig 🥹 Iedereen smelt daarvan. Maar een puppy is ook ontzettend veel werk. Alles moet nog aangeleerd worden: zindelijkheid, grenzen, luisteren, socialiseren, alleen zijn… echt alles.

Een hond zoals Shon, die al anderhalf is, heeft daarin juist weer voordelen. Hij is al zindelijk, al gesocialiseerd en begrijpt mensen gewoon al veel beter dan een echte pup. Dat merk je echt. Aan de andere kant kan je een puppy natuurlijk helemaal zelf vormen en opvoeden vanaf het begin. Dat heeft ook weer iets heel moois.

Dus dat is ook een beetje waar wij nog in zoeken en afwegen ⚖️ Want stel dat Shon het uiteindelijk zou worden, dan wil je ook echt goed weten wat voor karakter hij heeft en hoe hij reageert in allerlei situaties. Daarom willen we hem ook vaker zien, met hem wandelen en uiteindelijk misschien een dagje thuis laten komen, kijken hoe hij reageert 🏡

Er is dus nog helemaal niks besloten 😄

En we hebben ook tegen de jongens gezegd: zo’n puppyfase duurt eigenlijk maar heel kort. Binnen een paar maanden is zo’n klein schattig bolletje ook gewoon een grote hond 🐕 Dus alleen voor het idee van “een puppy” moet je het uiteindelijk ook niet doen.

En eerlijk is eerlijk… alle puppy’s worden uiteindelijk ook groot. Dus we willen een hond zoals Shon ook niet meteen afschrijven alleen omdat hij die puppyfase al voorbij is 🧡

Na Dog Rescue hadden we eerst het idee om gewoon ergens een ijsje te halen 🍦 Maar uiteindelijk zijn we lekker gaan eten bij een oosters restaurant 🍛 We hebben met elkaar een Balinese rijsttafel gedeeld met allemaal kleine schaaltjes en hapjes. 🧡

Maar we moesten ook weer een beetje op tijd terug zijn, want aan het einde van de middag zou er weer een nieuw personage in ons inmiddels nogal uitgebreide Curaçao-verhaal verschijnen 🌴😂

En geloof het of niet… hij heet gewoon Jan Boom. Echt waar 🤣

Dus rond vijf uur stonden we weer thuis en ja hoor… stipt vijf voor vijf stond Jan al bij ons aan de poort 😄 Hij woont hier inmiddels al zestien jaar op Curaçao, maar blijft toch gewoon een Nederlander blijkbaar ⏰ 🇳🇱😂

Jan kwam via via weer op ons pad, want de palmbomen hier verliezen echt gigantisch veel oude bladeren 🍂🌴 En sommige bomen en de hele beregening kunnen ook wel wat aandacht gebruiken. Dus toen die man van de container het afval kwam ophalen, zei hij gelijk: “Jullie moeten Jan Boom bellen.” Nou ja… alleen die naam al 🤣

Samen hebben we een rondje door de tuin gedaan 🌿 Hij keek gelijk naar de palmbomen, de oude bladeren, de beregening en alle planten. Over een paar weken komt hij helpen alles flink uit te dunnen en op te knappen ✂️🌴

En die containerman had al gewaarschuwd: “Als Jan Boom komt, dan moet ik daarna sowieso nog een keer terugkomen voor al het groenafval.” 🤣 Nou, dat geloven we direct.

Maar goed, weer zo’n typisch Curaçao-contactje via via. Maar we zijn heel blij met deze hulp 🌴 ✂️

🎨 Okergele plafonds en natte shirts

Donderdag zijn we lekker bezig geweest met in huis weer wat dingetjes ophangen 🖼️🧡 en voorbereidingen treffen voor zaterdag. Gary was even langsgekomen en we hebben gelijk samen doorgelopen wat hij allemaal nodig heeft, zodat hij zaterdag lekker door kan pakken met schilderen 🎨

Hij gaat aan de slag met de vroegere woonkamer — niet echt onze woonkamer straks, maar meer de ruimte waar de pooltafel en alle spelletjes komen 🎱 Dus we hebben verf gehaald, spullen uitgezocht en alles alvast voorbereid. Ook de keuken gaat hij schilderen en de tinten die we daarvoor hebben gekozen.

Toen ik het kleurkaartje liet zien van het plafond van die grote kamer, keek die man van de verfwinkel me echt twee keer aan 😂 Want plafonds schilder je hier normaal gewoon wit en mat. Maar nee hoor, wij gaan voor een soort okergeel plafond 💛

Dus hij vroeg echt nog een keer: “Deze kleur… is écht voor het plafond?” 🤣

Maar goed, wij denken juist dat het heel erg leuk gaat worden. En zo niet… dan schilderen we het gewoon weer over 🤷🏼‍♀️😂

Die oude klassieke tegelvloer en hardhouten deuren, kozijnen en sierlijsten blijven daar natuurlijk ook nog liggen en met straks die pooltafel, houten accessoires en warme kleuren denken wij juist dat het echt een gezellige ruimte wordt 🌴✨ Maar goed, wij houden sowieso wel van dat soort dingen. Dus ik ben benieuwd hoe het uiteindelijk uitpakt.

Daarna hebben we de jongens weer opgehaald van school 🚗 Lennox kreeg zijn vriendje Jesse mee naar huis. Altijd gezellig 😄

De jongens zijn later nog even naar de golfbaan gegaan om te voetballen ⚽⛳ Nou ja… voetballen. Ze weten inmiddels precies hoe laat daar de sprinklers aangaan 🤣 Dus uiteindelijk kwamen ze zeiknat thuis van het door die waterstralen heen rennen. Missie geslaagd blijkbaar 😅

Ondertussen hebben wij weer wat schilderijtjes opgehangen 🖼️ en ik heb ook een klein Elst-hoekje gemaakt 🧡 Met tegeltjes, spulletjes en herinneringen aan thuis.

Mijn tante had ook nog allerlei leuke dingen gespaard rondom de Jumbo en oude Elster huisjes 🏡 Echt van die kleine nostalgische dingetjes waar ik helemaal blij van word. Alleen sommige spullen vind ik nog een beetje spannend om nu al neer te zetten 🙈 Die werkmannen lopen hier natuurlijk nog steeds af en aan en ik zie het al helemaal voor me dat er iets omgestoten wordt. Dus sommige dingen wachten nog heel even op hun definitieve plekje.

Het weekend staat alweer bijna voor de deur ☀️ verder met schilderen, ophangen, afwerken en alles steeds een beetje meer eigen maken 🧡

📸 O ja, en voor wie het leuk vindt: op de pagina Momenten probeer ik tussendoor ook geregeld wat foto’s te plaatsen 🌴☀️

Geen verhalen, maar juist ook gewoon kleine sfeerbeelden, grappige momenten, klusfoto’s, de voortgang van het huis, de jongens, de tuin en alles wat we hier zo meemaken 🧡

Dus neem daar af en toe gerust ook eens een kijkje 😄

Ayo 👋🏻