⚽ Blauw-geel voetbalfeest en een zondag zonder planning

8 juni 2026

Bon dia allemaal! 🧡

Afgelopen weekend hebben we weer iets meegemaakt wat we waarschijnlijk niet snel zullen vergeten. Zaterdagavond gingen we namelijk naar de wedstrijd Curaçao – Aruba. 🇨🇼⚽🇦🇼 Niet zomaar een wedstrijd, maar de officiële uitzwaaiwedstrijd van Curaçao voordat het WK begint.

Hoe bijzonder is het eigenlijk dat wij daar gewoon bij mochten zijn?

We hadden al eerder een keer bij het stadion gekeken, maar toen konden we er niet in. Nu hadden we kaarten weten te bemachtigen en iedereen had ons gewaarschuwd: ga op tijd. Dus dat deden we. De wedstrijd begon om acht uur en wij zaten om half zeven al in de auto voor een ritje van nog geen tien minuten.

Nou… dat werden uiteindelijk ruim twintig minuten. 😅

Voor Curaçaose begrippen stond er namelijk een flinke file. Alle wegen rondom het stadion waren druk en overal zagen we mensen in blauw en geel richting het stadion lopen. Maar wat meteen opviel was de sfeer. Geen geduw, geen irritatie, geen grimmigheid. Gewoon duizenden mensen die zin hadden in een leuke avond.

De jongens hadden natuurlijk hun Curaçao-shirtjes aan die ze van opa en oma hebben gekregen. Ferry en ik hadden iets blauws uit de kast getrokken en we hadden er allemaal zin in. We kennen geen spelers, volgen de competitie niet en weten eerlijk gezegd weinig van voetbal. Voor ons ging het vooral om de beleving.

We hadden kaarten voor de Main Stage. Dat klinkt heel chic, maar eigenlijk betekende het vooral dat we vlak achter de dug-out zaten. De kaartjes waren een stuk duurder, maar de andere vakken waren al uitverkocht. Dus in het kader van deze kans krijgen we waarschijnlijk niet nog een keer, hebben we het gewoon gedaan.

Het stadion zelf vonden we eigenlijk ontzettend leuk. Niet enorm groot, geen mega-arena, maar juist overzichtelijk en gezellig.

Achteraf ben ik eens gaan opzoeken hoe groot het stadion eigenlijk is. Er kunnen ongeveer 12.000 mensen in het Ergilio Hato Stadion. Dat klinkt misschien niet direct klein of groot, maar voor de Nederlandse lezers: dat is ongeveer vergelijkbaar met het stadion van Fortuna Sittard. ⚽

Dat zet het misschien wat meer in perspectief.

Tegelijkertijd wonen er op Curaçao ongeveer 150.000 mensen. Als het stadion dus helemaal vol zit, dan praat je over bijna één op de vijftien inwoners van het eiland die daar aanwezig zou kunnen zijn.

En dan klinkt het ineens toch weer behoorlijk indrukwekkend. 😄

Omgerekend naar Nederland zou dat betekenen dat er ruim 1,2 miljoen mensen in een stadion zouden zitten. Dan klinkt ons gezellige Curaçaose stadionnetje ineens een stuk groter. 😂⚽🇨🇼

Het stadion zelf is trouwens heel basic. Geen luxe business lounges, geen tientallen verdiepingen en geen zee van voorzieningen. Je hebt gewoon betonnen tribunes, een atletiekbaan rondom het veld en een vak waar je kunt gaan zitten. Geen stoelnummers, geen gedoe. Je schuift gewoon ergens aan waar nog plek is.

Wij kwamen uiteindelijk iets later binnen doordat de rij bij de ingang niet echt opschoot. Daardoor zaten we in de eerste helft letterlijk achter de dug-out. Dat was qua zicht niet ideaal, maar aan de andere kant zaten we wel bijna op het veld. En juist doordat het stadion zo kleinschalig is, voelde alles ontzettend dichtbij.

Juist dat maakte het eigenlijk zo leuk. Het voelde toegankelijk, gemoedelijk en totaal niet massaal. 🧡🇨🇼

Voor de wedstrijd was er al volop gezelligheid. Drumbands, toeters, mascottes, pers, kinderen die handtekeningen probeerden te scoren en spelers die verrassend toegankelijk waren. Geen hoge hekken of grote afstanden, maar gewoon een gemoedelijke sfeer.

Lennox had ondertussen weer heel andere prioriteiten dan de wedstrijd zelf. 😄 Met zijn muntjes ging hij eerst drinken halen, daarna pelpinda’s. Uiteindelijk vond hij de mascotte misschien nog wel interessanter dan het voetbal.

Op een gegeven moment zei hij:

“Later wil ik wel mascotte worden.”

Waarom?

“Dan mag je de hele dag zwaaien en dansen zonder dat iemand weet dat jij het bent.”

Nou Lenn, er zijn slechtere carrières denkbaar. 😂

De eerste helft eindigde in 0-0 en was eerlijk gezegd niet heel spannend. Maar na rust kwam de wedstrijd pas echt los. Curaçao scoorde uiteindelijk vier keer en won met 4-0. 🇨🇼 En het mooie was dat die doelpunten precies aan onze kant vielen, dus we konden alles perfect zien.

De wave ging meerdere keren door het stadion, de trommels bleven doorgaan en iedereen was vrolijk. Zelfs de politie leek zich prima te vermaken, die stond ook lekker aan de kipsaté te peuzelen.

Rond kwart voor elf waren we thuis. Moe, warm, maar heel blij dat we erbij waren geweest.

☀️ Een rustige zondag

Zondag stond er gelukkig niemand op de stoep. Geen Gary, geen elektramannen en geen timmermannen. Even helemaal niks. Dat was lekker.

Ik heb zelfs uitgeslapen tot negen uur. 😄

Daarna hebben Ferry en ik nog wat klusjes in huis gedaan. We wilden graag verder met de grote kamer zodat die deze week echt ingericht kan worden. De kozijnen moesten nog een keer geschilderd worden, de tralies wilden we terugplaatsen en natuurlijk wilden we weer wat dozen leegmaken. Stap voor stap wordt het steeds meer een kamer en steeds minder een opslagplaats.

Ondertussen ging Ferry nog even met Olivier naar de voetbalfinale van zijn vriendje. ⚽

🎲 Plannen veranderen? Ook prima.

We hadden eigenlijk een heel ander plan voor de middag.

We hadden de jongens gevraagd of ze zin hadden om naar het strand te gaan en daar te barbecueën. 🌴🔥 Maar tot onze verbazing was daar eigenlijk niet zoveel enthousiasme voor.

Dus ja, dan houdt het ook een beetje op. 😄

Uiteindelijk vroegen we wat ze dan wél wilden doen en dat hoef je bij onze drie niet twee keer te vragen.

“Kunnen we dan een spelletje doen?”

Dus rond een uur of drie zaten we met z’n vijven aan tafel voor een potje Risk. 🎲 Inclusief de Missie-kaarten natuurlijk, want die horen er tegenwoordig gewoon bij.

Het werd nog verrassend spannend. Ferry trok uiteindelijk aan het langste eind met zijn twee werelddelen. Ik zat hem behoorlijk op de hielen en had de missie: Olivier volledig van de kaart vegen. 😅 Maar voordat dat lukte had Ferry de overwinning al binnen.

Geen wereldheerschappij voor mij deze keer.

Daarna hebben we de barbecue gewoon op tafel gezet onder de overkapping en thuis gegeten. Ook prima eigenlijk. En zoals dat dan gaat, zeiden de jongens tegen de avond ineens dat het strand toch eigenlijk ook wel leuk was geweest. 🤣

Ja jongens… dat hadden we een paar uur eerder ook mogen weten.

Dus hebben we maar afgesproken dat we dat morgen alsnog gaan doen. Tijdens het eten hebben we gelijk de verzoeknummertjes voor de barbecue doorgenomen: wat moet er mee, wat willen we eten en wat moeten we nog halen. Dan kunnen Ferry en ik dat morgen onder schooltijd mooi even regelen. 😄🌴🔥

Soms maak je een plan. Dan verandert het plan. En uiteindelijk blijkt dat ook gewoon een hele leuke dag te zijn geweest. 🧡

🔨 Weer een week verder bouwen

En komende week staat er alweer genoeg op de planning.

Morgenochtend gaan de jongens weer naar school en mogen Ferry en ik weer richting Kooyman. We hebben opnieuw een boodschappenlijst waar je u tegen zegt. Schroefjes, handgrepen, afwerkspullen, verf, materialen voor de timmerman… het houdt nooit op. 😅

Er wordt ook weer een bestelling bezorgd met grote platen, lange planken en materialen voor de barndeuren waar Jerry deze week mee gaat beginnen… of volgende week 😉

Gary komt dinsdag weer. Hij heeft zaterdag alles gekit, bijgewerkt en nog een extra laag primer gezet. Dus de keuken is eindelijk klaar om geschilderd te worden. 🎨

Daarnaast gaat hij weer verder met het herstellen van het plafond in de woonkamer. Dat begint steeds mooier te worden.

Verder hopen we vooral weer wat meer dozen uit te kunnen pakken. Iedere keer als er een kamer verder af komt, kunnen er weer spullen naar hun definitieve plek. De jongens krijgen ook kleine bureautjes op hun kamers. Gewoon een plek voor huiswerk, een laptop en wat eigen spullen.

Het zijn allemaal van die kleine afwerkdingetjes die misschien niet spectaculair zijn, maar die er wel voor zorgen dat een huis langzaam een thuis wordt.

De deuren van Olivier zijn kamer hebben weer een verse laag lak gekregen. Nog één keer en dan kunnen ze teruggehangen worden. Weer zo’n klusje dat straks gewoon afgevinkt kan worden. ✔️

En tussendoor proberen we natuurlijk ook gewoon te leven. Een spelletje, een strandwandeling, een rondje fietsen, een hondje aaien of gewoon lekker barbecueën aan tafel.

Want uiteindelijk draait het daar ook om.

⚽ De volgende wedstrijd kijken we thuis

Volgend weekend speelt Curaçao de eerste echte WK wedstrijd tegen Duitsland.

Maar eerlijk?

Die kijken we waarschijnlijk gewoon thuis. 😄

Niet omdat het stadion niet leuk was. Integendeel.

Maar Morris en Lennox vinden voetbal nog steeds niet interessant genoeg om daar een hele middag/avond voor op te offeren. En thuis zie je de wedstrijd eigenlijk beter.

Dus dan kunnen zij lekker hun eigen ding doen en kunnen wij met een koud drankje op de bank kijken hoe Curaçao het ervan af brengt.

Al moeten we voor Lennox misschien nog wel een zak pelpinda’s inslaan. 🥜😄

Of misschien draaien we hem gewoon om tot mascotte. Dat leek hem tenslotte een prachtige carrière.

Ik weet alleen nog niet in welk pak.

Misschien vinden we nog ergens een doos met verkleedkleren tussen alle verhuisdozen. Dan kan hij hier alvast een beetje door de woonkamer paraderen, oefenen met zwaaien naar denkbeeldige supporters en handtekeningen uitdelen. 🤣⚽🎭

Morris krijgt dan ook wat lekkers.

En de belangrijke taak van mascottebegeleider.

Want mascottes lopen natuurlijk nooit alleen rond. Die hebben altijd iemand nodig die een beetje oplet waar ze naartoe gaan, omdat ze door zo’n pak vaak geen steek zien. 😄

Dus dan hebben die twee ook meteen weer een mooie taakverdeling.

En dan kunnen Ferry, Olivier en ik misschien daadwerkelijk de wedstrijd volgen.

Al durf ik daar nog geen garanties op te geven. 😄

Ayo! ☀️🇨🇼