Tussenvakantie: volop wind in de zeilen, maar geen gas meer! ‍⛵🏄 🔥

19 oktober 2026

Na het vertrek van Gerard en Anja hadden de jongens nog precies twee dagen school voordat de tussenvakantie begon. Eigenlijk wel lekker, want zo konden we rustig ons eigen ritme weer oppakken. Gerard en Anja waren ondertussen alweer terug in Nederland, waar ze direct werden verwelkomd door de herfst. Regen, kou en grijze luchten. Nou, welkom thuis! 😂

Wij hadden voorlopig heel andere vooruitzichten. Al bleek dat tropische weer ook nog wel een verrassing voor ons in petto te hebben.

Curaçao in de klas 🇨🇼

De laatste schooldag stond in het teken van de afsluiting van het schoolproject waar de kinderen de afgelopen weken mee bezig waren geweest.

En dat was veel meer dan een paar knutselwerkjes maken.

Alle 3 de kinderen hadden het eiland op allerlei manieren beter leren kennen. Ze waren op excursie geweest, hadden musea bezocht, waren naar het strand geweest en hadden hikes door de natuur gemaakt.

Daarnaast hadden ze veel geleerd over de Curaçaose cultuur. Lokale muziekinstrumenten, zang, dans en natuurlijk de geschiedenis en gebruiken van het eiland.

Op vrijdag mochten wij als ouders komen kijken naar alles wat ze hadden gemaakt en geleerd. Er was een kleine tentoonstelling op school, met kunstwerken, presentaties en allerlei andere leuke dingen.

Hartstikke leuk om te zien!

En daarna was het officieel tussenvakantie.

Geen herfstvakantie, want herfst hebben we hier niet. 😂

Even helemaal niks 🌴

Het eerste weekend hebben we vooral gebruikt om lekker aan te rommelen.

Een beetje uitslapen, zwemmen, hangen, wat kleine klusjes doen en vooral even niets moeten.

Morris had op vrijdag nog zijn gewone zeilles gehad, maar verder stond er weinig op de planning.

Ook weleens lekker.

Want hoewel we hier natuurlijk iedere dag in een vakantieomgeving wonen, betekent dat niet dat we voortdurend op pad hoeven.

Een dagje thuis met het zwembad, een spelletje en een beetje rommelen is soms minstens zo fijn.

Tropische regen en een ochtend op het water ⛈️⛵

Maandagochtend begon de vakantie voor Morris en Lennox pas echt. Al begon die ochtend behoorlijk nat!

Het regende werkelijk keihard. Geen gezellig buitje, maar zo’n eindeloze tropische stortbui waarbij het water met bakken uit de lucht komt. En alsof dat nog niet genoeg was, kregen we er ook nog flink wat onweer bij.

Nou, lekker vakantieweer! 😂

Morris had zich opgegeven voor drie extra ochtenden zeilen. Maandag, dinsdag en woensdag van negen tot twaalf uur. Toch weer negen uur extra op het water, en daar had hij ontzettend veel zin in.

Alleen ga je met onweer natuurlijk niet het water op. Dus begonnen ze binnen met knopen leggen en een beetje theorie. Ook heel nuttig natuurlijk, want dat hoort er allemaal bij. Gelukkig klaarde het na een tijdje alweer op en konden ze alsnog gaan zeilen.

Dat is ook wel typisch Curaçao. Het ene moment lijkt de wereld te vergaan en een uur later schijnt de zon weer alsof er niets gebeurd is.

We hebben deze week sowieso een paar flinke tropische buien gehad. Maar ach, alles wordt er weer lekker groen van.

Zeilen, windsurfen en ouders als taxibedrijf 🏄

Lennox kon ondertussen deelnemen aan een vierdaagse crashcursus windsurfen. Dat was helemaal nieuw voor hem. En eerlijk gezegd ook voor mij, want ik was nog nooit op die locatie geweest.

Wat een leuke plek!

Een gezellige bar, een ontspannen sfeertje en overal jongens en meiden die met surfplanken en zeilen in de weer waren. Echt zo’n plek waar iedereen lekker zijn eigen ding doet.

Alleen zat er één klein logistiek probleempje aan. De zeillessen van Morris en de windsurflessen van Lennox waren niet op dezelfde locatie. En omdat er ook nog overlap tussen de tijden zat, kon ik niet simpelweg de ene afzetten, de andere afzetten en weer naar huis rijden.

Gelukkig ging Olivier gezellig mee. We hadden ons goed voorbereid en UNO en Dobble meegenomen. Want als je dan toch uren moet wachten, kun je er maar beter iets gezelligs van maken. En dat lukte prima.

We hebben bij wat gedronken, spelletjes gespeeld en lekker zitten kijken naar alle activiteiten op het water.

Ook zijn we nog even langs Mijn Broodje gereden. En dat is voor ons echt een traktatie! Want daar verkopen ze van die heerlijke, echte Hollandse broodjes. Lekker knapperig stokbrood, rijk belegd, precies zoals we dat uit Nederland kennen.

Dat missen we hier soms toch wel. Olivier en ik namen allebei een ander broodje en lieten ze doormidden snijden. Zo kunnen we allebei twee smaken proeven.

Lekker sapje erbij en klaar is ons uitgebreide ontbijtje. Daar hebben we echt van genoten!

Uiteindelijk kwamen we pas rond half twee weer thuis. Een hele ochtend onderweg, maar eerlijk gezegd hebben Olivier en ik ons prima vermaakt.

Frietjes op een vlot 🍟

Dinsdag gingen we met z’n allen op pad. Ferry was ook mee, want we wilden tussendoor nog wat andere dingen regelen.

Woensdag had Lennox geen windsurfles, maar Morris wel zijn laatste zeilochtend.

En donderdag en vrijdag mocht Lennox weer het water op.

Iedere dag kwam hij enthousiast terug. Hij vond het windsurfen echt geweldig!

Op vrijdag werd de cursus afgesloten met een diploma en een gezellige lunch. Alleen was dat niet zomaar een lunch aan een tafeltje. De instructeurs hadden frietjes, bitterballen en andere snacks geregeld en die met een rubberbootje naar het vlot gebracht.

Daar zaten de kinderen vervolgens met elkaar op het water frietjes te eten.

Hoe leuk is dat? 😂

Lennox heeft zijn diploma inmiddels binnen en wil heel graag doorgaan met windsurfen. We wachten nog op bericht wanneer hij kan aansluiten bij de wekelijkse lessen.

Morris blijft ondertussen lekker zeilen.

En Olivier? Die heeft weer heel andere plannen. Hij zou graag zijn duikbrevet willen halen. En Ferry en ik eigenlijk ook! Dus we zijn nu aan het informeren wat daarvoor nodig is, hoeveel lessen erbij horen en hoe we dat praktisch kunnen organiseren.

Er komt natuurlijk ook wat theorie bij kijken, dus we willen eerst even goed uitzoeken welke cursus het beste past.

Wat ik vooral leuk vind, is dat de jongens hier steeds meer hun eigen interesses ontdekken. We hebben Morris en Lennox natuurlijk ook gevraagd of zij misschien hun duikbrevet willen halen.

Maar nee hoor. Dat hoeft van hen niet zo nodig. Lennox wil graag windsurfen en Morris wil zeilen. En dat vind ik eigenlijk hartstikke mooi. Dat ze gewoon eerlijk aangeven wat ze zelf leuk vinden, zonder dat ze het gevoel hebben dat ze overal aan mee moeten doen.

Ieder zijn eigen ding. En dat is helemaal prima.

Voor Olivier staat voetbal ook nog ergens op het lijstje, al weet ik niet of hij daar nog mee verder wil.

Dat zien we vanzelf wel.

Voorlopig vind ik het vooral leuk dat de jongens hier zoveel verschillende dingen kunnen ontdekken.

Chicken tenders met papa 🍗

Donderdag heeft Ferry Lennox opgehaald na het windsurfen. En omdat Lennox al een tijdje heel graag naar de KFC wilde, zijn ze samen nog even lekker wat gaan eten.

Chicken tenders!

Nou, daar was hij helemaal gelukkig mee. 😂

Dat doen we trouwens wel vaker. Niet alles hoeft altijd met ons vijven. Soms is het juist leuk om even apart met een van de jongens iets te ondernemen.

Zo hebben Olivier en ik deze week heerlijk genoten van onze Hollandse broodjes bij Mijn Broodje. Morris is ook weleens met Ferry door de MC-drive gereden of heeft samen smoothies gehaald.

Gewoon van die kleine één-op-één-momentjes. Even wat extra aandacht, gezellig samen onderweg en soms een kleine traktatie erbij.

En deze keer was Lennox aan de beurt. Die kwam dus niet alleen enthousiast terug van het windsurfen, maar ook met een goedgevulde buik. 😂

De douane: een gebed zonder end 📄

Tussen al die gezellige vakantieactiviteiten door moesten we natuurlijk ook nog wat minder leuke dingen regelen.

Zoals onze borgstelling van de container.

Ja, die.

Daar zijn we inmiddels al een half jaar mee bezig. En het gaat niet om een paar tientjes, dus we willen dat geld natuurlijk ontzettend graag terug.

Hier op Curaçao hebben we inmiddels geleerd dat je bij dit soort zaken vooral niet rustig achterover moet leunen en denken dat het vanzelf wel goedkomt.

In Nederland ben je gewend dat je iets aanvraagt, een bevestiging krijgt en vervolgens kunt volgen waar je aanvraag staat. Hier werkt dat toch net even anders. Je moet bellen, navragen, langsgaan en vooral blijven controleren. Maar ook weer niet te opdringerig worden, want daar schiet je niets mee op. Het is een beetje de kunst van vriendelijk, geduldig en toch behoorlijk vasthoudend zijn. 😂

Dinsdag gingen we daarom opnieuw langs bij de douane. En zowaar kregen we goed nieuws! Alle benodigde handtekeningen zouden gezet zijn. De papieren lagen klaar en de bode van onze expediteur kon ze komen ophalen. Nou, wat een opluchting!

We hebben meteen onze expediteur gebeld om te vertellen dat alles klaar lag. Eindelijk zouden we deze hele papierwinkel kunnen afsluiten.

Dachten we.

Want een paar dagen later hadden we nog steeds niets gehoord. Dus ging ik maar weer navraag doen. En toen bleek dat de papieren toch nog niet helemaal klaar waren. Er moest namelijk nog één handtekening onder.

Van een leidinggevende.

Pardon? Maar jullie zeiden toch dat alles klaar lag? Ja, dat klopte ook wel, maar het mocht pas worden opgehaald zodra die laatste handtekening gezet was.

Dus eigenlijk lag het helemaal niet klaar. Nou, lekker duidelijk. 😂 Ik heb de douane nogmaals gebeld en kreeg inderdaad te horen dat die handtekening nog ontbrak.

Wanneer die gezet zou worden? Geen idee. En daar konden we het weer mee doen.

Na een half jaar papierwerk, telefoontjes en bezoekjes hoop je toch dat er een keer een definitief einde aan komt. We hadden dus misschien iets te vroeg gejuicht.

Hopelijk kunnen we komende week eindelijk die laatste handtekening krijgen en een dikke, positieve streep onder dit dossier zetten. Want ik ben er inmiddels wel een beetje klaar mee.

Fruit, batido’s en pastechi’s 🍍

Gelukkig bestaat een dagje Willemstad niet alleen uit administratieve ellende.

We zijn ook nog even over de drijvende markt gelopen om fruit in te slaan.

Lekker wat verse producten gekocht, een batido gehaald en natuurlijk nog wat pastechi’s meegenomen, ook voor Morris en Lennox.

Zo maken we er toch nog iets gezelligs van.

Gezelligheid in de wijk 🏡

Woensdagmiddag hadden we ook nog een gezellige afspraak bij vrienden hier in de wijk.

We waren ze toevallig tegengekomen tijdens het winkelen. Ze hebben een B&B waar mijn moeder in april nog heeft gelogeerd en wonen dus gewoon bij ons in de buurt. Ze hebben zelf een zoontje van 9 jaar.

‘Kom anders in de vakantie een keer gezellig wat drinken, dan kunnen de jongens ook lekker zwemmen!’

Nou, dat hoef je ons geen twee keer te vragen. 😂 Dus woensdagmiddag zijn we gezellig langsgegaan. Wij hebben heerlijk zitten kletsen en elkaar wat beter leren kennen, terwijl de kinderen lekker hebben gezwommen en gespeeld.

Het zijn van die spontane afspraken die ik ontzettend leuk vind. Gewoon gezellig, ongedwongen en ook weer fijn om wat meer mensen in onze eigen wijk te leren kennen.

De rest van de week hebben we ook nog gezellig bezoek gehad. Gary kwam even langs om bij te praten en Lars is nog een keer blijven eten.

De jongens hebben verder lekker gegamed en gebeld met vriendjes uit Nederland. Dat blijft altijd een beetje puzzelen met het tijdsverschil.

Als de jongens hier om twee uur ’s middags eindelijk tijd hebben, is het in Nederland alweer acht uur ’s avonds. En dat is dan nog op z’n vroegst. Maar in de vakantie lukt het gelukkig wat makkelijker om elkaar online te treffen.

Kleine klusjes, groot verschil 🔨

Natuurlijk konden we het ook deze week niet laten om weer wat klusjes op te pakken.

In de keuken wachten we nog steeds op de spatlijsten die achter het aanrecht zouden komen. Of ze ooit nog geleverd worden? Ik begin er ernstig aan te twijfelen.

We denken er inmiddels over om misschien toch tegels tussen het aanrecht en de houten schappen te laten plaatsen.

Maar voorlopig wilde ik vooral van die lelijke, onafgewerkte randen af. Dus ben ik zelf maar aan het stucen, schuren, gronden en schilderen geslagen.

Met wat materialen die we nog hadden liggen, kon ik het gelukkig al een heel stuk netter maken. En ik heb meteen wat leuke lijsten en decoratie voor de keuken uitgezocht.

Het resultaat is echt heel leuk geworden en ik ben er ontzettend blij mee.

Natuurlijk is het nog niet de definitieve oplossing, maar voorlopig ziet het er weer netjes uit. Hier kan ik prima even mee leven!

Ferry heeft ondertussen zijn gereedschapswand verder afgemaakt. Die hadden de jongens helemaal in het begin zelf gemaakt. Hartstikke leuk natuurlijk, maar kinderen richten zo’n bord toch net even anders in dan een volwassene die graag al zijn gereedschap overzichtelijk wil ophangen. 😂

Een tijdje geleden had Ferry daarom al gevraagd of hij de wand een beetje opnieuw mocht indelen. Dat vonden de jongens natuurlijk prima. En nu heeft hij zich er helemaal op uitgeleefd. De wand is uitgebreid, alles heeft een eigen plekje gekregen en het gereedschap hangt weer keurig georganiseerd. En wat ik dan weer leuk vind, is hoeveel spullen we hier hergebruiken.

Ik zag bijvoorbeeld dat een paar trapjes zo mooi aan speciale haakjes hingen.

‘Goh, waar heb je die vandaan?’

‘Dat waren de oude gordijnhouders.’

Kijk, dat bedoel ik dus.

Waarom iets nieuws kopen als je met wat creativiteit oude materialen prima opnieuw kunt gebruiken?

Ook voor de keuken hadden we nog verf en stucmateriaal over. Dat scheelt allemaal weer geld.

Alleen tijd moet je er natuurlijk wel voor hebben. En daar gaat vaak nog het meeste in zitten.

Nieuwe grepen? Of gewoon een spuitbus? 🎨

Ook de buitenkeuken krijgt nog steeds de nodige aandacht.

Het aanrechtblad is inmiddels weer prachtig en de grijze delen zijn Warm Beige geschilderd, passend bij de rest van het huis.

Maar die kastdeurtjes en grepen…

Daar willen we eigenlijk nog iets mee. We hadden het plan om nieuwe zwarte grepen te kopen, maar de juiste maat blijkt hier lastig te vinden. Dus hebben we besloten om eerst maar eens te kijken of we de bestaande grepen kunnen opknappen. Goed schoonmaken, voorbereiden en zwart overspuiten. Waarom niet?

Als het mooi wordt en goed blijft zitten, hebben we voor weinig geld weer een compleet andere uitstraling. En mocht het niet werken, dan kunnen we altijd nog nieuwe bestellen.

We proberen het gewoon.

De grote klusjesrace richting kerst! 🎄

Zaterdag hebben we weer flink wat meters gemaakt in huis.

We hebben ook maar eens een lijstje opgesteld van de dingen die we graag vóór de kerstvakantie af willen hebben. Dat klinkt misschien nog heel ver weg, maar voor je het weet is het december.

En dan krijgen we ook weer bezoek! Mijn ouders komen en ook een vriendje van Olivier met zijn familie.

Hartstikke gezellig natuurlijk.

Maar dan willen we wel graag dat een aantal projecten eindelijk afgerond is. De keuken is inmiddels alweer een stuk verder, de buitenkeuken begint ergens op te lijken en nu willen we vooral de tuin aanpakken.

En dan zijn er nog de binnendeuren. Die staan al maanden op ons lijstje. 😉 Iedere keer schuiven ze weer een stukje naar beneden, omdat er iets anders tussendoor komt.

Ferry heeft inmiddels aangekondigd dat we ze gaan aanpakken zodra de jongens weer naar school zijn.

Ik ben benieuwd. 😂

Twee lege gasflessen en bijna geen stroom 🔥😂

Zaterdag gebeurde er trouwens nog iets waar we behoorlijk om moesten lachen.

Ik stond een eitje te bakken en merkte dat het allemaal niet zo lekker ging. Dat ei wilde maar niet gaar worden.

Vreemd.

Totdat ik zag dat de gaspit helemaal niet meer brandde.

Het gas was op!

Hier koken we namelijk met grote gasflessen. Die stonden er nog van de vorige bewoners toen we in maart in het huis kwamen wonen.

We hadden er dus nog nooit nieuwe hoeven bestellen.

Ferry had al eens gevraagd of we niet alvast een nieuwe fles moesten regelen.

‘Nee joh, die kunnen vast nog wel even mee.’

Nou, niet dus. 😂

Het lastige is dat je eigenlijk niet goed kunt zien hoeveel gas er nog in zo’n fles zit. Dus op een gegeven moment is het gewoon klaar. Gelukkig hebben we ook nog een buitenkeuken. Probleem opgelost, zou je denken.

Dus toen we ’s avonds buiten wilden koken, draaiden we daar het gas open.

Niets.

Nog een keer proberen.

Ook niets.

Je voelt hem al aankomen.

Ook die gasfles was leeg!

Daar stonden we dan.

Twee keukens.

Twee gasflessen.

Nul gas. 😂

En omdat het zaterdag was, konden we niet zomaar direct nieuwe grote flessen laten bezorgen. Die komen pas maandag.

Nou ja, geen ramp natuurlijk.

We hebben nog een barbecue en een tosti-ijzer.

Want een elektrische kookplaat of oven hebben we niet. Ook onze oven werkt namelijk ook op gas. Dus als de gasflessen leeg zijn, houdt het koken binnen én buiten gewoon op. Zaterdag hebben we dus noodgedwongen loempia’s gehaald, ook prima. 🤗

Maar voor zondag hadden we al een prima plan: gepofte aardappelen, kipsaté en een lekkere koolsla.

Alles prima klaar te maken op de barbecue.

En voor het ontbijt zijn er genoeg alternatieven. Een tostiwrap uit het tosti-ijzer, kwark met fruit of gewoon een broodje.

We redden ons echt wel.

Maar alsof het nog niet genoeg was, kreeg ik zaterdag ook nog een melding dat onze elektriciteit bijna op was.

Ja hoor.

Gas op.

Gas buiten ook op.

En de stroom bijna leeg.

Dat begint toch aardig op kamperen te lijken. 😂

Gelukkig kun je de elektriciteit hier vrij eenvoudig opwaarderen bij een tankstation. Dus ik zei tegen de jongens: ‘We moeten straks nog wel even stroom kopen, anders zitten we morgen ook nog zonder elektriciteit.’

Dat zou helemaal wat zijn.

Geen gas, geen stroom. Dan wordt het wel héél primitief wonen in de tropen. Maar goed, de elektriciteit was snel geregeld en het gas is besteld. Maandag worden de grote flessen geleverd en kunnen we weer maanden vooruit.

Voor de buitenkeuken moeten we nog even een nieuwe kleine gasfles halen. Dat kost gelukkig niet veel en daar kunnen we weer een hele tijd mee koken.

Alles zelf bijhouden 📋

Wat ik hier trouwens steeds meer merk, is dat je veel dingen zelf moet regelen en in de gaten moet houden.

We hebben niets op automatische incasso staan.

Van de elektriciteit en het gas tot verzekeringen en belastingen: je moet zelf onthouden wanneer iets betaald of verlengd moet worden.

Veel betalingen doe je hier per jaar of per halfjaar.

En voor sommige zaken ga je gewoon ouderwets naar het postkantoor. Neem bijvoorbeeld de wegenbelasting. Die betaal je hier bij het postkantoor. Vervolgens krijg je een sticker die je op de voorruit van je auto plakt. Geen sticker? Dan is voor de politie meteen zichtbaar dat je niet betaald hebt.

Eigenlijk ontzettend simpel. Sommige dingen zijn hier omslachtiger dan in Nederland, maar andere juist weer heel basic en overzichtelijk. Alleen moeten wij nog even wennen aan het feit dat je niet overal automatisch een herinnering of rekening voor krijgt.

Je moet het gewoon zelf in je agenda zetten en bijhouden. En dat gaat meestal prima. Maar soms kom je er dus achter dat je twee lege gasflessen hebt. 🫣

LED there be light! 💡 🌈

Zondag heb ik samen met Olivier eindelijk de ledstrips in zijn slaapkamer opgehangen. Die hadden we al vanuit Nederland meegenomen, maar ja, het kwam er steeds niet van. Nu hebben we er eindelijk even de tijd voor genomen.

Het was nog best een klusje om alles netjes uit te meten en op te hangen, want het waren behoorlijk wat meters. Maar het resultaat is echt superleuk geworden!

De ledstrips hebben maar liefst 26 verschillende standen. Van rustig en sfeervol licht tot allerlei felle kleuren en zelfs een regenboog. 🌈 Olivier kan dus iedere keer weer een andere sfeer in zijn kamer maken. Echt heel stoer en hij is er hartstikke blij mee!

En nu heeft hij meteen alweer nieuwe ideeën voor zijn inloopkast. Daar zat eerst een deur voor, maar die was van zulk slecht hout dat hij het niet heeft overleefd. Niet erg, want nu willen we de kast mooi wit schilderen, inclusief de schappen. En Olivier wil daar natuurlijk ook ledstrips onder hebben. 😎

We moeten alleen nog even een stopcontact laten maken en dan kunnen we daarmee aan de slag. Zo wordt zijn kamer steeds een stukje leuker en helemaal naar zijn eigen smaak.

Even een Shon-update! 🐾❤

Misschien vragen jullie je af hoe het inmiddels met Shon gaat. Misschien ook niet, maar bij deze toch even een update. 😂

Eigenlijk hoef ik er weinig woorden aan vuil te maken. Kijk maar naar de foto!

Volgens mij spreekt zijn houding boekdelen. Meneer ligt er heerlijk ontspannen bij. Ik denk dat Shon hooguit 20% van de dag op zijn pootjes staat. De overige 80% ligt hij ergens uitgebreid te relaxen. 💤. Van enige spanning is duidelijk geen sprake. Sterker nog, volgens mij kan hij nauwelijks nóg relaxter liggen.

Shon heeft zijn draai helemaal gevonden en voelt zich inmiddels helemaal thuis bij ons. En dat is toch heerlijk om te zien! 🐾

Ferry heeft een plan… 🪏 🌿

En dan blijft natuurlijk nog ons grootste project over.

De voortuin.

Die ligt er momenteel bij alsof er een kleine tornado overheen is gegaan. 🌪️ Overal stenen, zand en dorre stukken grond. Echt een enorme bende. 🤭

Maar Ferry is er heilig van overtuigd dat we het grootste gedeelte zelf kunnen aanpakken. We willen de bestaande stenen eruit halen en zoveel mogelijk hergebruiken voor plantenbakken en andere afscheidingen.

Daarnaast komt er grind, willen we veel groen terugbrengen en moeten er nieuwe bakken gemetseld worden. Ook het druppelirrigatiesysteem moet straks weer netjes worden aangelegd en weggewerkt. Dat laten we overigens doen, want niet alles hoeven we zelf uit te vinden. Ferry heeft als doel om vóór kerst in ieder geval de hele basis en de contouren van de tuin klaar te hebben.

Ik vind dat nogal ambitieus. 😅 🤫

Want ondertussen moeten ook de binnendeuren nog gebeuren, lopen er administratieve zaken en komen er natuurlijk iedere week weer nieuwe kleine klusjes bij.

Maar goed, soms is het ook gewoon lekker om even flink door te pakken. Dat hebben we voor de zomervakantie gedaan en ook voordat Gerard en Anja kwamen. Een beetje tijdsdruk doet soms wonderen.

En sommige dingen moet je gewoon een beetje manifesteren, toch? Niet denken: we zien wel of het lukt, maar gewoon zeggen: dit gaat lukken! En gek genoeg lukt het dan vaak ook. Dus laten we daar maar op focussen. 💪

Met kerst staan de plantenbakken, ligt er hopelijk al wat grind en is ook het druppelirrigatiesysteem aangelegd. De basis dus, zodat we na kerst rustig verder kunnen met het inrichten en beplanten van de tuin.

Kijk, zo klinkt het ineens best haalbaar! 💪🏻

Nog een paar losse eindjes… 📋

En terwijl de jongens morgen weer naar school gaan, kunnen wij ons volgende week weer op een paar andere uitdagingen storten. Want naast alle leuke dingen en klusprojecten hebben we natuurlijk ook nog ons administratieve lijstje. En dat wordt hier niet altijd even snel korter. 😂

Zo wachten we nog steeds op de afhandeling van de borgstelling van onze container. Ook mogen we woensdagmiddag eindelijk onze sédula ophalen. Tenminste, daar gaan we maar even van uit!

En dan hebben we Aqualectra nog. Sinds april proberen we onze elektriciteitsmeter naar de straat te laten verplaatsen. Op mijn verjaardag, 15 september, heb ik er nog een ochtend voor in de wachtkamer gezeten. Ik zou bericht krijgen, maar inmiddels zijn we ruim een maand verder en heb ik nog steeds niets gehoord. Verrassend 😮‍💨

Van de twee meters is er inmiddels één verwijderd, maar de oude hangt nog altijd aan het huis. Ook de terugbetaling die we vanwege de meterwisseling zouden krijgen, laat nog op zich wachten.

Ik vrees dus dat ik binnenkort maar weer eens een ochtendje in de wachtkamer mag doorbrengen. Je moet er tenslotte wel wat voor overhebben om je eigen geld terug te krijgen. 😂

En zo zit de tussenvakantie er alweer op! Morgen begint het gewone ritme weer. De jongens naar school, wij aan het werk en hopelijk kunnen we ook weer gewoon koken met een volle gasfles. 😂

En ondertussen komt kerst ook alweer dichterbij! 🎄 Naast alle administratieve rompslomp, de tuin, de binnendeuren en de sportactiviteiten moeten we daar natuurlijk ook nog tijd voor maken. Na een paar jaar waarin we met kerst steeds op vakantie waren, vieren we het nu eindelijk weer thuis. En dan ook nog eens voor het eerst in ons eigen huis op Curaçao!

Dus dit jaar willen we lekker op tijd beginnen met versieren. De kerstboom, de lampjes en natuurlijk mijn kerstdorp. We gaan gewoon all-in! 🎄✨

Hoe we dat allemaal tussen de andere plannen door gaan doen, zien we dan wel weer. Maar ach, het zijn stuk voor stuk leuke dingen om mee bezig te zijn. Vervelen doen we ons voorlopig niet! 😂🌴