De sleutel 🔑🌴

2 maart 2026

Vandaag was het zover: we kregen de sleutel van ons huis op Curaçao.

Een bijzondere dag. Niet gespannen, wel enorm enthousiast. We staan echt te popelen om van dit huis ons thuis te maken.

De afgelopen weken leefden we een beetje tussenin. In Nederland tussen de dozen. Twee weken gescheiden geleefd omdat de jongens bij opa en oma sliepen. Daarna hier vier weken in een appartement. Fijn hoor, maar toch tijdelijk.

En nu is er eindelijk een eindpunt. Onze plek. Ons huis. Dat voelt zó goed.

Ochtendwandeling & laatste inspectie ☀️

De jongens gingen zoals altijd vroeg naar school. Omdat ze hier om half acht al beginnen, hadden wij ineens een heerlijk stuk ochtend over. Van half acht tot half negen maakten we een wandeling in de zon 🌞 Daarna een kop koffie en alvast wat boodschappen voor later.

Om tien uur spraken we af bij het huis met de huidige eigenaren voor een laatste inspectieronde. We hebben echt een fijne klik met hen. Het is een samengesteld gezin waarvan drie van de vijf kinderen inmiddels uitvliegen om te studeren. Daarom gaan zij kleiner wonen.

Ze blijven gewoon op het eiland en zijn super bereid om te helpen als er straks iets is. Volgende week krijgen we zelfs nog uitleg over het zwembad en de pomp. Dat soort dingen zijn goud waard.

Naar de notaris ✍️

Om elf uur zaten we bij de notaris. Alles was al geregeld, dus het kwam neer op één ding: de handtekening zetten.

Geen tranen. Geen drama. Gewoon een heel fijn moment.

En toen kregen we die bos sleutels in handen 🔑

Vijftien jaar geleden kochten we ons huis in Elst. Dat voelt inmiddels als een ander leven. En nu stonden we hier. Op Curaçao. Met sleutels van een huis in het buitenland.

Dat blijft toch bijzonder.

Ferry en ik reden daarna nog even samen terug naar het huis. Gewoon, om het moment samen te voelen. Even zonder kinderen. Even stilstaan.

Zwembad inwijden 🏊‍♂️

Na school gingen we met z’n allen naar het huis. Zwembroeken mee, koelbox mee. We hadden ’s ochtends al wat broodjes, fruit, chips en drinken gehaald voor een kleine picknick.

Eerst moest ik nog met de vorige bewoonster naar Aqua Electra om water en stroom over te zetten. Dat gaat hier… op tropentempo 😅 We zaten ruim anderhalf uur te wachten voor één stempel.

Maar eerlijk? De tijd vloog voorbij. We hebben gekletst, gelachen, elkaar beter leren kennen. Dus zelfs dat was eigenlijk gezellig.

Rond half vijf sloot ik aan bij mijn vier mannen bij het huis. Zij hadden het zwembad al ingewijd. Ik sprong er natuurlijk ook meteen in.

Later reden we terug naar het appartement, kookten we en doken de jongens daar nóg een keer het zwembad in. Daarna nog even verstoppertje (ik weet inmiddels alle verstopplekken 😄) en op tijd naar bed.

Wat een dag.

En nu begint het pas echt 🛠️✨

Morgen starten we met opruimen en schoonmaken. De elektricien komt langs. De aannemer staat in de startblokken. De meubelmaker komt inmeten. De container met onze spullen komt waarschijnlijk deze week.

Ja, het wordt even schakelen. Dingen lopen hier door elkaar. Planning is flexibel. Maar dat wisten we. En het voelt niet onrustig.

Het buitengedeelte kunnen we al heerlijk gebruiken. Een fantastische buitenkeuken, zwembad, ruimte om te zitten. Daar zullen we toch het meeste zijn.

We gaan met de jongens naar de bouwmarkt om kleuren uit te zoeken 🎨 Het wordt een echte Caribische tropenwoning: veel kleur, veel groen, hout, bamboe.

En mijn Marktplaats-parels? Die gaan hier perfect passen. Sterker nog: ik heb hier al twee geweldige tweedehandswinkels ontdekt met prachtige teakhouten meubels voor een appel en een ei. Die staan ook nog op het lijstje.

Het treintje begint te lopen.

En wij?

Wij zijn zó klaar om hier echt te gaan wonen 🌴✨